Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Δεν συμφωνώ-αποχωρώ…

Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί τα κόμματα της αριστεράς όταν διαφωνούν με νομοσχέδια, συζητήσεις και ψηφοφορίες που γίνονται στη βουλή δεν κάθονται να εκθέσουν τις απόψεις τους, αλλά αποχωρούν.
Αυτό που έγινε δηλαδή και με τον Στρως…τέτοιον, που ήρθε να μας νουθετήσει μέσω του κοινοβουλίου και που η αριστερά άφησε τον Ανδρουλάκη να ¨βγάλει τα κάστανα¨ από τη φωτιά.
Ρε σεις εκεί στην ροζ και κόκκινη αριστερά πάτε καλά;
Πως θα μάθει ο κόσμος τις απόψεις και τον αντίλογό σας στις θέσεις που ανέπτυξε ο στρωσκάνης;
Γιατί δεν κάτσατε στη βουλή να τον ξετινάξετε με τα επιχειρήματά σας; Όχι για να του αλλάξετε τις ιδέες αλλά για να σας ακούσει κι αυτός ο λαός που τον άφησαν να ενημερώνεται από τον Καψή και τους άλλους.
Τουλάχιστον σταματήστε να αναρωτιέστε γιατί ο κόσμος δεν εννοεί να ξεκολλήσει από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.
Αυτοί ξέρουν να πλασάρουν τις ιδέες τους κι εσείς… τις ιδεοληψίες σας.
Άντε, να δούμε πότε θα καταφέρετε να μας πείσετε ότι το όραμά σας για ένα καλύτερο κόσμο αφορά τούτη τη ζωή και όχι κάποια άλλη σε άλλους πλανήτες…

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Έτσι δεν είναι;


Είναι η φράση που ο  Μίμης Ανδρουλάκης συνηθίζει να χρησιμοποιεί κατά κόρον  στις ¨φοβερές αναλύσεις¨ που κάνει στα κανάλια  και που ποτέ δεν απαντάει στο συγκεκριμένο που τον ρωτάει ο δημοσιογράφος.
Εκείνος βέβαια νομίζει ότι απαντάει, μιας  και στο ¨έτσι δεν είναι¨, κανένας δημοσιογράφος δεν του είπε ότι δεν είναι έτσι, αφού άλλη ήταν η ερώτηση...
Πανέξυπνος, κατά τα άλλα, ο Μίμης, τη μυρίστηκε νωρίς τη δουλειά και μπήκε στην αυλή του  GAP και με το λιβανωτό προς τις ¨ηγετικές ικανότητες¨ του αρχηγού, εξασφάλισε ένα καλό μισθό για τα προς το ζην γιατί, εδώ που τα λέμε, τι έσοδα να σου αποφέρουν μερικές χιλιάδες πωλήσεις  βιβλίων…
 Με τεράστιες ικανότητες ο Μίμης απαρνήθηκε καταρχήν τη δογματική  αριστερά, και στη συνέχεια και την ανανεωτική, για να καταλήξει σε ένα  δεξιόσοσιαλιστικό  κόμμα παίζοντας το ρόλο του αριστερού ψάλτη, για να δίνει άλλοθι σε κείνους που ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ  πιστεύουν ότι η ψήφος τους είναι ψήφος αντιδεξιά και αντιεξουσιαστική…
Και τι να κάνει, θα πει κάποιος, να κάτσει να τακιμιάσει με τον Αλαβάνο και τις λοιπές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ που ονειρεύονται την επανάσταση;
Όχι βέβαια. Για να κάνεις κάτι τέτοιο, εκτός από έξυπνος πρέπει να είσαι και λίγο ονειροπόλος.
Και που καιρός για όνειρα όταν η εξουσία, αναγνωρίζοντας τις ικανότητές σου,  σε καλεί να σκοτώσεις τις ιδέες σου για να αναστήσεις τις τράπεζες.
Στο κάτω-κάτω και η έτερη του πολυτεχνείου, πανέξυπνη και κείνη, λακές της εξουσίας προτίμησε να γίνει από το να κυνηγάει τη χίμαιρα στους κόλπους της αριστεράς.
Γιατί εκείνο που μετράει, πάνω απ΄ όλα, είναι η ικανότητα να προσαρμόζεσαι στις απαιτήσεις των καιρών, κάνοντας πως δεν καταλαβαίνεις ότι με τις επιλογές σου κερδίζεις μεν υλικά αγαθά, αλλά χάνεις την αξιοπρέπειά σου.
ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ;