Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Ουρές...

Θέλουν να μας κάνουν σαν τα μούτρα τους!
Εκπτώσεις λέει στην Αγγλία και από βραδύς πλήθος κόσμου περιμένει το ξημέρωμα να ανοίξουν τα καταστήματα για να πάρει ένα ζευγάρι παπούτσια σε τιμή ευκαιρίας και που, όπως στη προκειμένη περίπτωση, φτάνει και στο φόνο ακόμα προκειμένου να τα αποκτήσει!
Εμείς εδώ, σε αυτόν τον τόπο, δεν πρόκειται ποτέ να στηθούμε στην ουρά από βραδύς, ακόμα κι αν ήταν να πάρουμε αυτόγραφο από τη Μενεγάκη ή έστω να κερδίσουμε μια διανυκτέρευση  με τη Τζούλια Αλεξανδράτου.
Στη χώρα μας  ουρά μπορείς να δεις μόνο στο ΙΚΑ στην Εφορία στην τράπεζα και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες, άντε και έξω από κάνα γήπεδο  για την απόκτηση εισιτηρίου κάποιου σπουδαίου ποδοσφαιρικού αγώνα.
Γιαυτό σκύλιασαν Γερμανοί Γάλλοι και οι λοιποί ευρωφονιάδες εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή ένωση. Τη λεβεντιά και την περηφάνια μας ζηλεύουν και βάλθηκαν να μας προσθέσουν μια ακόμα ουρά. Όχι την ουρά των εκπτώσεων. Την ουρά για συσσίτιο!
Θα το δεχτούμε;
Καλή χρονιά.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ

Το ¨ Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών¨ κήρυξε μποϊκοτάζ στα Γερμανικά προϊόντα, ενώ η ¨Πανελλήνια Οργάνωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης¨ καλεί όλους τους Έλληνες να πάρουν μέρος σε αυτή την εθνική εκστρατεία. Κάτι σαν ανέκδοτο μου ακούγεται αυτή η προτροπή.
Καταρχήν το μέγεθος της χώρας μας είναι τέτοιο που ένα  μποϊκοτάζ, κι αν ακόμα πετύχει 100%, θα γίνει αισθητό στη Γερμανία όσο αισθητό γίνεται ένα κουνούπι στο κέρατο ενός βοδιού. Ύστερα, δεν είναι μονόπλευρα τα μποϊκοτάζ. Το ίδιο μπορούν να κάνουν και οι γερμανοί στα ελληνικά προϊόντα και δεν ξέρω πόσο δεν θα γίνει αυτό αντιληπτό στη χώρα μας.
Νομίζω πως  μποϊκοτάζ θα ήταν προτιμότερο  να κάνουμε στα Κινέζικα προϊόντα, που για την παραγωγή τους χρησιμοποιούνται εξαθλιωμένοι εργάτες με εξαθλιωμένες αμοιβές και ακόμα πιο εξαθλιωμένες συνθήκες εργασίας.
Ακόμα καλύτερο θα ήταν να κάναμε μποϊκοτάζ  στην αδιαφορία μας και στην παθητική στάση που κρατάμε απέναντι σε μια κυβέρνηση που επιχειρεί να μας πείσει ότι το να μας γυρίζει πενήντα χρόνια πίσω, σε επίπεδο διαβίωσης, είναι για το καλό μας.
Είναι το μόνο μποϊκοτάζ που μπορούμε, που πρέπει και που επιβάλλεται να κάνουμε, διαφορετικά, αν συνεχίσουμε έτσι, και να θέλουμε να κάνουμε μποϊκοτάζ στα Γερμανικά προϊόντα θα είναι αδύνατο.
Δεν θα έχουμε λεφτά ούτε για Κινέζικα!  



Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Το όραμα του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ έστειλε συλλυπητήριο τηλεγράφημα στο ¨αδελφό¨ κόμμα της Βόρειας Κορέας για το χαμό του μεγάλου ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ιλ!
Στην αρχή νόμισα πως ήταν πλάκα, οπότε για να βεβαιωθώ πήγα στο Ριζοσπάστη και διάβασα ένα κείμενο, που αν δεν σου προκαλούσε αηδία μέχρις εμετού, σίγουρα σου έφερνε νευρικά γέλια!
Τώρα ξέρει πια ο καθένας ποιο ακριβώς είναι το όραμα του ΚΚΕ για το σοσιαλισμό. Η εκκλησία, η εργατική τάξη που πιστεύει στις φαντασιώσεις της Κανέλλη  και οι ελέω Θεού κληρονομικοί ηγέτες τύπου Κιμ…(Δεν ξέρω αν και η Κίνα περιλαμβάνεται στον τύπο του σοσιαλισμού που ονειρεύεται η ηγεσία του ΚΚΕ για τη χώρα μας).
Το σίγουρο είναι πως θα πρέπει να πάψει ο Τσίπρας και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α να απευθύνονται στο ΚΚΕ καλώντας το σε συνεργασία. Η σημερινή του ηγεσία  έχει σχέση με το σοσιαλισμό όση ο Πούτιν με τη μαρξιστική θεωρία.
Μιλάω για την ηγεσία, αλλά και ο κόσμος που ακολουθεί αυτή την πολιτική απομόνωσης δεν έχει λιγότερες ευθύνες.
Ας ανοίξουν τα μάτια, οι χιλιάδες που το ακολουθούν με θρησκευτικό φανατισμό, για να δουν που οδηγεί αυτή η τακτική κι ας πάψουν να μας ζαλίζουν με πορείες και συνθήματα του περασμένου αιώνα.
Αν είναι να παλέψω για να φέρω στην εξουσία ένα κόμμα που θεωρεί έναν αιμοσταγή δικτάτορα λαϊκό ηγέτη, άσε, καλός είναι κι ο Παπαδήμος-για να μη σου πω κι ο Καρατζαφέρης!

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Οι αλιείς

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η φωτογραφία της χρονιάς.
Που να το φανταζόταν η Μαρία, αλλά και πολύ περισσότερο όλοι εμείς που λατρέψαμε τη φωνή και το θάρρος της όταν την ακούγαμε να φωνάζει εδώ πολυτεχνείο-εδώ πολυτεχνείο, ότι θα έφτανε κάποια στιγμή που θα έστεκε δίπλα-δίπλα με έναν από τους εκφραστές της ιδεολογίας που αντιπάλευε στα πέτρινα χρόνια.
Και τι κοινό έχουν, θα πει κάποιος, αυτοί οι δύο ώστε να φωτογραφίζονται πλάι-πλάι περήφανα;
Ε, πως δεν έχουν.
Η Μαρία είναι επίτροπος αλιείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Μπουμπούκος είναι υφυπουργός ναυτιλίας στη σκιώδη κυβέρνηση Παπαδήμου.
Και λοιπόν;
Λοιπόν, αυτό που τους ενώνει είναι η αλιεία. Το ψάρεμα δηλαδή με το οποίο ασχολούνται επιτυχώς.
Μην αναρωτιέστε τι ψαρεύουν.
ΧΑΝΟΥΣ!
Είναι το είδος που αφθονεί σε στεριά και θάλασσα στη χώρα μας…
 

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Δεν του έλειψε...

Η κρατική τηλεόραση ανέστειλε τις απεργιακές της κινητοποιήσεις επειδή κρίθηκαν παράνομες (ΤΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ!) από το δικαστήριο.
Βέβαια η κρατική τηλεόραση μπορεί να έλειψε στον πολύ κόσμο, αλλά δεν έλειψε στον Πάγκαλο, αφού  δήλωσε σε κάποιο (ιδιωτικό) κανάλι ότι αυτού δεν του έλειψε καθόλου και συμπέρανε ότι ούτε ο κόσμος ένιωσε στέρηση από τη μη ενημέρωση από τα κανάλια της ΕΡΤ.
Είμαι σίγουρος ότι δεν του έλειψε η δημόσια τηλεόραση του Πάγκαλου, γιατί ο καθένας πορεύεται ανάλογα με τις προτεραιότητες που βάζει στη ζωή του.
Του Πάγκαλου του έλειψε η ελεύθερη μετακίνηση προς τα ταβερνεία όπου ο ¨ΚΑΘΕ ΤΥΧΟΝΤΑΣ¨ (κατά δήλωσή του), δεν τον αφήνει να απολαύσει τα φιλέτα, τις σπαλομπριζόλες, τα παϊδάκια και τους λοιπούς πικάντικους μεζέδες.
Κατανοητό…


Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Κλειστά επαγγέλματα...

Ο υπουργός που αντικατέστησε τον Ραγκούση στο υπουργείο συγκοινωνιών ή όπως αλλιώς το βάφτισαν οι σοσιαλησταράδες του ΓΑΠ, είναι ο ¨τσεκουράτος¨ Μάκης  Βορίδης του Λά.ο.σ.
Μέχρι τώρα δείχνει να τα πάει καλά με τους ταξιτζήδες και απομένει να δούμε αν τα ξένα αφεντικά της τρόικας αποδεχτούν τις εισηγήσεις του.
Επειδή η ανεργία παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις και για να βοηθήσω στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, θέλω να προτείνω στον (τσεκουράτο, τάπαμε!) υπουργό να εισηγηθεί και την απελευθέρωση των δυο παρακάτω κλειστών επαγγελμάτων.

Το πρώτο είναι αυτό και αφορά τους συλλέκτες σκουπιδιών

Το δεύτερο είναι τούτο του καθαριστή παρμπρίζ στα φανάρια.

Και τα δύο αυτά επαγγέλματα εξασκούνται αποκλειστικά από αλλοδαπούς και δη μελαψούς  ασιατικών χωρών.
Για να του δώσω και επιχειρήματα, ώστε να μην  υπάρχουν έντονες διαμαρτυρίες από τους προνομιούχους των παραπάνω επαγγελμάτων, θέλω να του πω πως αυτοί που τρώνε το ψωμί των άνεργων Ελλήνων είναι, πέραν όλων των άλλων, και λαθρομετανάστες!



ΥΓ: ελπίζω να μη το διαβάσει ο υπουργός αυτό και πάρει τοις μετρητοίς την πρότασή μου, γιατί τότε θα γίνω στόχος του καρτέλ των δυο αυτών κλειστών επαγγελμάτων κι άντε μετά να δίνεις εξηγήσεις…






Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Είδες η Νανά;

Είδες η Νανά;
Ούτε ο χειρότερος ανθέλληνας δεν μας έκανε τέτοια επίθεση.
Τεμπέληδες και μπαταξήδες  μας είπε, μεταξύ των άλλων, και το μόνο που θα μπορούσες να πεις για αυτό το βόρβορο που εκστόμισε κατά της χώρας και των κατοίκων της είναι το γεγονός ότι όπου νάναι θα γιορτάσει τα 78α γενέθλιά της στο μάταιο τούτο κόσμο.
Είναι κι αυτά τα ηρεμιστικά που αν δεν τα πάρεις στην ώρα τους αρχίζεις να βρίζεις τους πάντες γύρω σου.
Άσε δηλαδή που μετά δεν θυμάσαι τίποτα από όσα είπες.
Λόγω αλτσχάιμερ!

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

ΜΠΕΕΕ!

Διπλασίασε τα  ποσοστά του στις πρόσφατες εκλογές το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσίας.
Πρόκειται για θαύμα, που οφείλεται στο προσκύνημα του ηγέτη του κόμματος Ζουγκάνωφ στο  ζωνάρι του Εφραίμ, που ανήκε παλιότερα στην μάνα του Χριστού…
Φαντάσου, λέει τώρα, που θα εκτοξεύονταν τα εκλογικά ποσοστά του ΚουΚουΡω αν αντί της θαυματουργής ζώνης προσκυνούσε ο Ζουγκάνωφ και τα εσώρουχα του Εφραίμ-που θα ανήκαν εννοείται  κι αυτά  στην Παναγία πιο παλιά…
Φίλε μου, όταν ο τσοπάνος ακολουθεί τα πρόβατα, αντί να τα οδηγεί, το μόνο που έχεις να περιμένεις είναι ένα μονότονο κι ατέλειωτο  μπεεε…

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Στον ίδιο τοίχο...

Πανό στη μάντρα του ΙΓΜΕ, στο Ολυμπιακό χωριό, αναρτημένο από τους εκεί εργαζόμενους.
Και λίγο παρακάτω  στον τοίχο της ίδιας μάντρας αυτό.
Πόσο ζηλεύω αυτούς τους δεύτερους. Ανέμελοι ξένοιαστοι και μακάριοι ζουν στον δικό τους κόσμο.
Όπως και οι τετράποδοι συγγενείς τους.
ΤΑ ΒΟΔΙΑ…

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

ΑΠΟΡΙΕΣ...

Απορία πρώτη…
Αφού ένας Γιωργάκης, που για να σου πει καλημέρα κοιτάζει το χειρόγραφο που του έχουν δώσει, κατάφερε να γίνει Γιώργος και έπεισε  ένα λαό ότι είναι ικανός να τον κυβερνήσει, πως διάολο αυτή η αριστερά δεν καταφέρνει να πείσει τον ίδιο λαό ότι είναι η λύση στο πρόβλημα της χώρας;
Απορία δεύτερη…
Αφού η συνεργασία δεν είναι στο DNA των κομμάτων της αριστεράς, την απλή αναλογική τι την χρειάζονται; Έτσι κι αλλιώς και με το υπάρχων πλειοψηφικό σύστημα τα κουκιά του καθένα θα προσμετρηθούν και η πρωτοκαθεδρία του πιο ¨επαναστατικού¨ κόμματος θα επικυρωθεί με τις ανάλογες έδρες.
Απορία Τρίτη…
Μήπως για το μόνο που νοιάζονται οι ηγέτες και οι ηγετίσκοι της αριστεράς είναι η εξασφάλιση περισσότερων καρεκλών στο κοινοβούλιο  και η διατήρηση των μικρομάγαζων που εξασφαλίζουν μια άνετη άσκηση αντιπολίτευσης με μεγαλοστομίες από τα παρασκήνια;
Απορία τέταρτη…
Αυτός ο λαός, εμείς όλοι που μια ζωή ψηφίζουμε αριστερά σε όλες τις αποχρώσεις, μήπως πρέπει να ζητήσουμε εξηγήσεις, από  το χώρο του ο καθένας, και αν δεν μας λύσουν αυτές τις απορίες να μη πάμε να ψηφίσουμε;
Λέω τώρα εγώ…
   
  

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Χωρίς αναστολές...

Να κι ένας παιδεραστής που όχι μόνο δεν ντρέπεται για τα περίεργα βίτσια του, έχει και άποψη πάνω στο θέμα.
Πήγαινε λέει με τα παιδιά για να τα κάνει δυνατά και χωρίς αναστολές, προκειμένου να αντιμετωπίσουν πιο εύκολα τις δυσκολίες της ζωής.
Επειδή όμως στη ζωή χρειάζονται και οι αναστολές, για να ξεχωρίζουν οι άνθρωποι από τα ζώα, προτείνω στη φυλακή να τον βάλουν  σε ένα κελί με δυο μαύρους που θάχουν κάνα δυο χρόνια να κάνουν σεξ, έτσι, ώστε να καταλάβει τι θα πει να ζεις χωρίς αναστολές…

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

ΣΥΓΚΡΊΣΕΙΣ...

Φαντάσου εσύ τώρα τον Πάγκαλο ή όποιο άλλο κυβερνητικό παχύδερμο να αναγγέλλει δυσάρεστα μέτρα για το λαό και να δακρύζει όπως η ιταλίδα (τεχνοκράτης παρακαλώ!) υπουργός εργασίας.
Τούτοι οι δικοί μας όταν μιλάνε για περικοπές μισθών και υπηρεσιών όχι μόνο να κλάψουν δεν είναι διατεθειμένοι, αλλά σου δίνουν την εντύπωση ότι είναι έτοιμοι να ξεσπάσουν σε χαχανητά.
Οι κοπρίτες…

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Ζωτικός χώρος,,,

Πρόβατα ανάμεσα σε οικισμό .
Ή αυτά είναι σε λάθος τόπο ή εμείς τα βοσκοτόπια τα κάναμε τόπους κατοικίας…

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Έισοδος και έξοδος...

Αυτή είναι η είσοδος του τούνελ που μας έβαλε η κυβέρνηση του GAP.
Ακολουθώντας τα βέλη βλέπουμε που οδηγεί η έξοδος...



























































Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

ΕΡΩΤΗΜΑ...

...βουλιάξαμε γιατί ο ΓΑΠ εφάρμοσε τις συμβουλές που του έλεγε μυστικά στο αυτί ο Ανδρουλάκης ή μήπως γιατί έκανε τα ακριβώς αντίθετα από ότι τον συμβούλευε;

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

ΑΠΕΡΓΩ!

Μπορεί οι εργαζόμενοι στις ιδιωτικές επιχειρήσεις να μην απεργούν, λόγω του φόβου της απόλυσης, ο ρακοσυλλέκτης όμως που είναι ελεύθερος επαγγελματίας  άφησε το εργαλείο της δουλειάς του πλάι στον κάδο και ΑΠΕΡΓΕΙ!
Καλό μήνα.

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Ο φιλοξενούμενος Μίμης...

Τις ¨Συνταγές με…ιστορία¨, το βιβλίο της Μαρίκας Μητσοτάκη παρουσίασε ο μεγάλος θεωρητικός  του χαβαλέ και της αρλούμπας Μίμης Ανδρουλάκης που, παρεμπιπτόντως, ασχολείται και με την πολιτική, όντας φιλοξενούμενος στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
Τελικά αυτός ο τύπος όλο και μας εκπλήσσει με τις γνώσεις του, αφού πέραν των συγγραφικών του ικανοτήτων, των απόψεών του περί τα οικονομικά, τα γνωμικά, τις παροιμίες, το ποδόσφαιρο, τις μαντινάδες, τα ανέκδοτα και ποιος ξέρει πόσα άλλα, νάσου που έχει και γνώσεις μαγειρικής.
Τώρα θα πεις: σιγά τη μαγείρισσα, Θα σου πω: σιγά τον κριτή!
Εν ολίγοις είναι αυτό που έλεγε η γιαγιά μου για το γάμο ενός κουλού και μιας υφλής που είχε γίνει εκείνα τα χρόνια στο χωριό: <<ανάλογα τα σκατά και το φτυάρι!>>.
Μια απορία: πως επέτρεψε ο Μίμης στον άσχετο  Μαμαλάκη να σταθεί δίπλα του σε μια συμπαρουσίαση ενός τέτοιου βιβλίου;
Πως δηλαδή θα φαινόταν στο Μαμαλάκη αν ο Ανδρουλάκης έμπαινε στα χωράφια του προλογίζοντας ένα βιβλίο πολιτικού περιεχομένου;
Γειά σου ρε Μίμη, φιλοξενούμενε στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, που αφού έλυσες όλα τα προβλήματα του λαού φιλοξενήθηκες και στην αυλή του Μητσοτάκη, χαριεντιζόμενος ανάμεσα στους τόσους λακέδες, ένας λακές κι εσύ!


Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Αχ βρε Μίκη!

Ακούραστος ο Μίκης, αλλά και αδιόρθωτος στα 87 του χρόνια, βάλθηκε να αλλάξει τη χώρα πότε με τη ΣΠΙΘΑ του και τώρα με την Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση (ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α).
Από μια μεριά καλό είναι που ενώ άλλοι  σε αυτή την ηλικία κάθονται στη γωνιά απολαμβάνοντας το τίλιο τους , αυτός επιμένει να έχει λόγο και μάλιστα πρωταγωνιστικό.
Για πολλούς ο Μίκης είναι πολλά πράγματα μαζί. Είναι ο αντιστασιακός της αριστεράς , ο ιδρυτής της νεολαίας Λαμπράκη ο αντιχουντικός αγωνιστής και πολλά άλλα, κύρια όμως είναι ο μουσικοσυνθέτης που μας απογειώνει!
Αν περιοριζόταν σε αυτό το ρόλο και από κάποιο σημείο κι ύστερα δεν ήθελε να ασχολείται με κάτι που δεν του πάει θα ήταν από τα πιο αγαπητά πρόσωπα της Χώρας.
Όταν όμως από αγωνιστής της αριστεράς γίνεται υπουργός άνευ αντικειμένου (για το μισθό προφανώς) του Μητσοτάκη και στη συνέχεια συναγωνίζεται σε εθνικιστικές κορώνες και τον Καρατζαφέρη, τότε γίνεται γραφικός και ακυρώνει την όλη του πορεία-αγωνιστική και καλλιτεχνική.
Τόσα κόμματα υπάρχουν γύρω του, κανένα δεν του κάνει;
Κάποιος θάπρεπε να του πει πως αυτή τη στιγμή αυτό που χρειάζεται είναι η συσπείρωση όλων των κομμάτων και όχι η δημιουργία νέων για να μπερδεύουν και να πολυδιασπάνε τον ήδη πολυδιασπασμένο κόσμο της αριστεράς.
Εκτός βέβαια κι αν αυτός είναι ο στόχος, για να μη γίνει η Ελλάδα Κούβα-που λέει κι ο Καρατζαφέρης…
Αχ βρε Μίκη!



Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Ο Κάθε τυχόντας...

Δεν μπορεί να διασχίσει την πλατεία Συντάγματος χωρίς τον κίνδυνο να λοιδορηθεί από τον ΚΑΘΕ ΤΥΧΟΝΤΑ, δήλωσε μεταξύ πολλών άλλων ο παμφάγος,  ¨μαζί τα φάγαμε¨, Πάγκαλος.
Ο ΚΑΘΕ ΤΥΧΟΝΤΑΣ, όμως, είναι αυτός ο χτεσινός ψηφοφόρος του φασίζοντα σοσιαλιστή βουλευτή που τον βοήθησε να διαβεί το κατώφλι της βουλής και που νομίζει τώρα πως αντί της λοιδορίας του πρέπουν τα ωσαννά, επειδή είναι ένας από αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή κατρακύλα της χώρας.
Το κακό με αυτόν τον αθυρόστομο, αυθάδη, και κομπλεξικό  πρώην κομμουνιστή βουλευτή είναι πως ΚΑΙ εξ αιτίας του ο κόσμος βρίζει συνολικά  ΚΑΙ τους τριακόσιους  της βουλής, μη μπορώντας ή μη θέλοντας να ξεχωρίσει κανέναν…
Νομίζω, τελικά, στο τι είναι ή στο τι πρόκειται να γίνει κάποιος στη ζωή του, πρωτεύοντα ρόλο παίζουν τα γονίδια.
Αναγκάζεται κανείς να κάνει αυτή τη διαπίστωση βλέποντας τους γόνους διάσημων προγόνων οι οποίοι είναι σαν τα μήλα που κι αν πέσουν λίγο πιο πέρα από τη μηλιά, τα πιάνει ο ίσκιος της…
Ο Πάγκαλος είναι εγγονός δικτάτορα. Δεν θέλει κανείς να κάνει συνειρμούς, αλλά τα λόγια, οι πράξεις και η συμπεριφορά του σημερινού Θόδωρου, σε κάνουν να φέρνεις στο νου το χθεσινό γελοίο δικτάτορα…


Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Το χαράτσι της Δήμητρας

Η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου λέει ότι της έβαλαν να πληρώσει χαράτσι 20000€ για τα σπίτια που έχει, αλλά αδυνατεί να τα πληρώσει γιατί, λέει πάλι, η σύνταξη που παίρνει από το μακαρίτη σοσιαλιστή πρωθυπουργό είναι μόνο 1500€.
Ειλικρινά λυπάμαι τη χήρα με την πενιχρή σύνταξη αλλά κι εκείνη βρε αδερφέ, τόσα χρήματα πέρασαν από τα χέρια της δεν μπορούσε να βάλει κάτι στη μπάντα;
Και κείνος ο Τσουκάτος μόνο στο κόμμα έδινε τις οικονομικές ενισχύσεις από τη Ζήμενς;
Αμ ο Άκης ο ωραίος; μόνος του έτρωγε τις προμήθειες από τα υποβρύχια;
Είπα ότι λυπάμαι τη χήρα, αλλά δεν την φοβάμαι εγώ αυτή. Όλο και κάποιο τρόπο θα βρει να πληρώσει το χαράτσι των 20000€.
Εδώ κατάφερε κοτζάμου Αντρέα να τον ντύσει  γαμπρό στα γεράματα, σε μερικές χιλιάδες ευρώ θα κωλώσει;
Θα πει, ίσως, κάποιος: ναι αλλά τότε η Δήμητρα ήταν νέα και μπορούσε να σαγηνεύσει.
Μπα, και τώρα εύκολο είναι.
Θέληση να υπάρχει και ραμολιμέντα με χρήμα ο τόπος γεμάτος...

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Έχει ο λαός χιούμορ;

Η τρόικα ζητάει υπογραφές για τήρηση των συμφωνιών από τα δυό μεγάλα κόμματα. Ούτε που σκέφτηκε καν να ζητήσει υπογραφές από το ΚΚΕ και το ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Αυτό από μόνο του δείχνει τη βαθιά υποτίμηση του λαού, για τον οποίο λαό, είναι σίγουροι ότι θα ξαναδώσει  την εξουσία είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στη Νέα Δημοκρατία.
Εδώ δεν χρειάζονται ούτε πολιτικές αναλύσεις ούτε συνθήματα ούτε καταγγελίες για αυτή την περιφρονητική στάση της τρόικας απέναντι στο λαό. Χρειάζεται μόνο ο λαός να αντιμετωπίσει με χιούμορ την όλη κατάσταση και να δώσει στα κόμματα της αριστεράς ένα ποσοστό πάνω από 60%!
Έχει όμως ο λαός τόσο αναπτυγμένο το αίσθημα του χιούμορ;
Δεν ξέρω αλλά ελπίζω…

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Ούτε κι αυτός αθροίζεται...

Και κει που λες ότι κάτι θα γίνει και επιτέλους η αριστερά θα βγει από το λήθαργο και ενωμένη θα διεκδικήσει την εξουσία, νάσου κι ο σύντροφος Κουβέλης που δηλώνει ότι ο δικός του χώρος δεν αθροίζεται με την υπόλοιπη αριστερά.
Μωρέ κοίτα να δεις κάτι ηγέτες που μας προκύπτουν από το πουθενά και γράφοντας στα αρ..χεία τους τον κόσμο που φωνάζει για την αναγκαιότητα μιας ενωμένης αριστεράς, το μόνο που τους απασχολεί είναι πόσες έδρες τους δίνουν τα δημοκοπικά ποσοστά.
Μετά την ηγεσία του ΚΚΕ, λοιπόν, που δηλώνει ότι δεν αθροίζεται γιατί δεν είναι αριστεροί αλλά κομμουνιστές, έχουμε και τη ΔΗΜ.ΑΡ  που ναι μεν δεν αθροίζεται αλλά δεν μας δίνει να καταλάβουμε τι σόι αριστερά είναι αυτή και που στοχεύει η μοναχική της πορεία.
Το συμπέρασμα που βγαίνει, κατόπιν αυτών, είναι πως τόσο το ΚΚΕ όσο και η ΔΗΜ.ΑΡ  αγνοούν την πρόσθεση αλλά είναι ασυναγώνιστοι στη διαίρεση!
Με τέτοια αριστερά το μέλλον του GAP  και της παρέας του προβλέπεται κάτι παραπάνω από ευοίωνο…

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Εγώ τι σου φταίω;

Όταν επιλέγεις  να σε κυβερνάει ένας τύπος που από μακριά φωνάζει ότι είναι ηλίθιος…
Όταν  αφήνεις τον ηλίθιο και πας με τον καιροσκόπο…
Όταν ενημερώνεσαι από τους Καψήδες…
Όταν δεν βγαίνεις στο δρόμο να φωνάξεις….
Όταν είσαι φτωχός σαν κι εμένα και προσκυνάς τους δυνάστες σου…
 Εγώ τι σου φταίω ρε βόδι και με παίρνεις στο λαιμό σου με τις επιλογές σου;

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Τα έλεγε κι ο παππούς μου Αλέκα...

 <<…Χρειάζεται να γίνουν άμεσα εκλογές, όχι πως θα αλλάξει τίποτα…>>, δήλωσε μεταξύ άλλων η συντρόφισσα Αλέκα η οποία τελευταία δείχνει να κονταροχτυπιέται με τη λογική…
Λίγο έλειψε να μας πει ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν την κοινωνία, θα τις είχαν βγάλει παράνομες, και όχι πως θα ήταν κατ΄ ανάγκη κακό αν το έλεγε, όμως το τι λέει κάποιος είναι σε συνάρτηση με το χρόνο το χώρο και τη θέση που βρίσκεται.
Τα έλεγε κι ο παππούς μου κάτι τέτοια, αλλά ο παππούς μου ήταν απλός αγρότης και έτοιμος να αρπάξει το όπλο γιατί πίστευε πραγματικά ότι με τις εκλογές το μόνο που αλλάζει είναι οι καρέκλες και οι  πισινοί που φιλοξενούνται  στις καρέκλες.
Και την εποχή εκείνη ο παππούς μου φόραγε τσαρούχια από δέρμα γουρουνιού, ρούχα που το ένα μπάλωμα κάλυπτε το άλλο, και κρέας έτρωγε κάθε Πάσχα…
Σήμερα που όλοι βρίσκονται με ένα κινητό και ένα τηλεκοντρόλ στο χέρι είναι κάπως δύσκολο να πεις ότι με τις εκλογές δεν αλλάζει τίποτα.
Πολλά μπορούν να αλλάξουν με τις εκλογές, πέρα από τους πισινούς στις καρέκλες, αλλά πρέπει να αλλάξει πρώτα η νοοτροπία της ηγεσίας του ΚΚΕ και να απλώσει το χέρι για συνεργασία με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς.
Τώρα, βέβαια, ξέρω ότι ματαιοπονώ και τέτοια συνεργασία με τέτοιους ανθρώπους να ηγούνται στο ¨κόμμα της εργατικής τάξης¨ είναι αδιανόητη. Με κέντρισε απλά η παραπάνω δήλωση της Αλέκας και θέλησα να πω τα χιλιοειπωμένα, που ελπίζω να μη θυμίζουν το λαγό, του γνωστού ανέκδοτου, που έλεγε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα…

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Ρε ούστ!

Τώρα εσύ τι πιστεύεις; είναι αυτοί  ικανοί να  λύσουν τα προβλήματα της χώρας;
Η τελετή θυμίζει κάποιες ανάλογες των φύλαρχων  στα βάθη της ζούγκλας του Αμαζόνιου.
Αν παρόλα αυτά στις ερχόμενες εκλογές τους ξαναδώσεις την άδεια να σε κυβερνήσουν, να το ξέρεις πως δεν θα φταίνε αυτοί, αλλά εσύ που δεν βαρέθηκες να τους κουβαλάς στο σβέρκο. 

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Να σαρώσουμε τα σκουπίδια

>>Δεν είμαστε αριστεροί αλλά κομμουνιστές και μη μας μπερδεύετε με άλλους χώρους, δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία τα στελέχη του ΚΚΕ.
Κοίτα τώρα να δεις τη ζημιά μπορεί να πάθει το κόμμα της εργατικής τάξης από την άγνοια των δημοσιογράφων, που επιμένουν να προσθέτουν στις δυνάμεις της αριστεράς και το ΚΚΕ, προκειμένου να τους πουν ότι αυτές οι δυνάμεις ενωμένες μπορούν μέχρι και την εξουσία να διεκδικήσουν.
Κι αρχίζει στη συνέχεια μια συζήτηση περί καθαρότητας της ιδεολογίας του ΚΚΕ που, σε μένα τουλάχιστον, μόνο εμετικές τάσεις προκαλεί.
Να καίγεται το σύμπαν, ο καπιταλισμός να έχει ξεσαλώσει, να κινδυνεύομε να μας πάρουν και τα σώβρακα, κι αυτοί να επιμένουν στη μοναχική τους πορεία προς την ¨αταξική κοινωνία¨.
Το ότι μια Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε χωρίς να ανοίξει μύτη και το ότι σε εκλογές πλήρους ελευθερίας τα ποσοστά του κόμματος, που επί εβδομήντα χρόνια κυριαρχούσε στη Ρωσία, θυμίζουν πολικές θερμοκρασίες, ουδόλως τους απασχολούν.
Κολλημένοι  σε μια ιδεολογία που απέτυχε στην πράξη, θυμίζουν τους  φανατικούς χριστιανούς που  επιμένουν  να μας πείσουν ότι ο Αδάμ και η Εύα ήταν τα πρώτα δημιουργήματα της πλάσης.
Φωνάζει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, μέσω του Τσίπρα και των στελεχών του, ότι καιρός να παραμεριστούν τα όσα χωρίζουν  τους δυό χώρους και να επικεντρωθούν στα έστω ελάχιστα που τους ενώνουν, αλλά μάταια…
Και μένεις τώρα εσύ να κλαις  τα χαμένα  σου χρόνια και τους αγώνες που έδωσες μέσα από τις τάξεις του ΚΚΕ, πιστεύοντας ότι συμβάλεις βήμα-βήμα στο οικοδόμημα του σοσιαλισμού, ενώ μάλλον τις επιχειρήσεις του Κόμματος έχτιζες και τις καρέκλες των επαγγελματιών της επανάστασης στήριζες.
Φυσικά δεν φταίνε μόνο τα μετρημένα στελέχη του ΚΚΕ γιαυτή την μονόχνοτη πορεία  του κόμματος, αλλά και οι εκατοντάδες χιλιάδες μέλη και οπαδοί που τυφλά ακολουθούν  τα συνθήματα και τα τσιτάτα που παραπέμπουν σε μια ουτοπική κοινωνία. Σε μια κοινωνία που όμοιά της υπάρχει μόνο στη άλλη ζωή, στη ζωή που μας υπόσχονται από τους άμβωνες των εκκλησιών οι παπάδες…
Εμείς, όμως, αυτή τη ζωή που ζούμε  θέλουμε να καλυτερεύσουμε και το θέλουμε τώρα, σήμερα, τώρα που είμαστε ζωντανοί όχι όταν πεθάνουμε.
Καιρός λοιπόν οι χιλιάδες αγνοί φίλοι, οπαδοί, και μέλη του ΚΚΕ να αναγκάσουν την ηγεσία να αλλάξει πορεία και να πορευτεί στις δύσκολες αυτές ώρες με το σύνολο των αριστερών δυνάμεων, ώστε όλοι μαζί και μόνο με ένα φύσημα να σαρώσουμε τα σκουπίδια που θέλουν να κυριαρχούν στις ζωές μας…


 

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Ελέω ονόματος...

Λένε πως η σιωπή είναι χρυσός και ο άρχοντας της Ραφήνας το πίστεψε και από τη μέρα που έχασε τον πρωθυπουργικό θώκο δεν έβγαλε μιλιά.
Δεν ξέρω πόση αλήθεια έχει το γνωμικό, όμως εγώ ποτέ δεν είχα συμφωνήσει με αυτό και πίστευα για αυτούς που στέκονται σοβαροί και δεν μιλάνε αυτό που διηγούνταν ο Λουντέμης σε ένα του βιβλίο.
Έγραφε ο Λουντέμης πως στο καφενείο ενός  χωριού βρισκόταν με κάποιο φίλο και σε κάποια στιγμή παρατήρησε ότι ανάμεσα στους θαμώνες που άλλοι έπαιζαν χαρτιά, άλλοι φωνασκούσαν και άλλοι πίναν τον καφέ τους ανταλλάσοντας  κουβέντες χαμηλόφωνα, βρισκόταν και ένας τύπος αμίλητος.
>>Πολύ σοβαρός αυτός ο τύπος εκεί στη γωνιά, γύρισε και είπε στο φίλο του, δεν έχει ανοίξει το στόμα του όση ώρα βρισκόμαστε εδώ.
>>Α, αυτός εκεί λες. Είναι ο τρελός του χωριού, τον πληροφόρησε ο άλλος.
Δεν είναι ασφαλώς ο τρελός του χωριού ο -ελέω ονόματος- τέως πρωθυπουργός, αλλά αν τον έβλεπα στο καφενείο του χωριού και δεν τον γνώριζα θα θυμόμουν το Λουντέμη.
Δεν είναι ούτε και ο έτερος -ελέω ονόματος κι αυτός- νυν πρωθυπουργός ο τρελός του χωριού, όχι γιατί αυτός μιλάει αλλά γιατί ενώ δείχνει να χαζοφέρνει μάλλον μας δουλεύει όλους και μας οδήγησε στη χρεοκοπία περισσότερο από ανικανότητα και λιγότερο από έλλειψη εξυπνάδας.
Και βέβαια εδώ μπαίνει το ερώτημα, γιατί τον ανέχονται οι υπόλοιποι στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ;
Δεν μπορεί  όλοι εκεί μέσα να είναι ανίκανοι και κουτοί και σίγουρα θα έχουν τους λόγους τους.
Ειλικρινά, πρέπει να μας είναι αδιάφορη η αιτία που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ  στηρίζουν αυτόν τον εντελώς ακατάλληλο άνθρωπο  για το ρόλο του πρωθυπουργού. Εκείνο που πρέπει να ενδιαφέρει το λαό είναι το καταστροφικό αποτέλεσμα που έφερε στη χώρα αυτή τους η στάση. 
Και πρέπει να τιμωρηθούν.
Όχι με αυγά και γιαούρτια (χρήσιμα ενίοτε κι αυτά), αλλά με την ψήφο μας.  Δεν πρέπει ούτε ένας από όλους αυτούς να ξαναμπεί στη βουλή, και επιτέλους κάποτε πρέπει να μάθουμε να επιλέγουμε και πρόσωπα και σχήματα που θα μας εκπροσωπούν. Το να ψηφίζεις τους Μαγούφηδες και μετά να τους γρονθοκοπείς δεν είναι δείγμα εξυπνάδας ούτε παλικαριάς. Είναι δείγμα  έλλειψης  σωστής κρίσης με ψήγματα βλακείας.
Άσε δηλαδή που αν το παίζεις και σοβαρός μπορεί να θεωρηθείς και ο τρελός του χωριού…

ΥΓ. από την προτροπή μου για άρνηση ψήφου στους νυν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ εξαιρώ τον Μίμη Ανδρουλάκη, ο οποίος πρέπει οπωσδήποτε να ξανακάτσει στα βουλευτικά έδρανα, επειδή το κοινοβούλιο έχει ανάγκη από έναν γελωτοποιό.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Καιρός να τα μαζεύουν

Αφού καυτηρίασε με αυστηρή γλώσσα τα επεισόδια που δεν επέτρεψαν την παρέλαση στην Θεσσαλονίκη, ο πρόεδρος της δημοκρατίας, συνέχισε λέγοντας: λυπάμαι γιατί είναι και νέα παιδιά.

Και τι περίμενες δηλαδή κύριε πρόεδρε, να βγούνε οι συνομίλικοί σου να εναντιωθούν στη νέα σημερινή κατοχή;
Ο ίδιος, νωρίτερα, είχες δηλώσει ότι βγήκες δεκαπέντε χρόνων να πολεμήσεις τον κατακτητή, και πολύ καλά έκανες, γιατί αν περίμενες από τη γερουσία να ξεσηκωθεί τώρα θα ντρεπόσουν για τη χαμένη σου νιότη…
Και μια και αναφέρθηκες στους αγώνες της νιότης σου, μήπως θα ήταν χρήσιμο να κλείσεις την καριέρα σου με μια ακόμα πράξη ηρωισμού και θάρρους;
Μια παραίτηση από τον προεδρικό σου θώκο μπορεί να σου στερήσει το παχυλό μισθό, αλλά θα σου ανοίξει διάπλατα τις πύλες τις ιστορίας και θα φιγουράρεις πλάι σε όσους στάθηκαν όρθιοι όταν οι άλλοι προσκυνούσαν…
Αν δεν έχεις τα κότσια να το κάνεις τουλάχιστον μην κατηγορείς τους νέους που, από καθήκον και μόνο, πρέπει να εναντιώνονται σε κάθε μορφής άδικη εξουσία, γιατί είναι άδικη η εξουσία που ασκείτε εσείς και η κυβέρνηση που σας στηρίζει, κύριε πρόεδρε.

Πέρα από όλα αυτά, πρέπει να δηλώσω ότι πολύ το καταχάρηκα που σε ολόκληρη τη χώρα βγήκε ο λαός (έστω ένα κομμάτι του λαού) στους δρόμους για να σταματήσει τις παράτες και τις φανφάρες, κατάλοιπα άλλων εποχών και άλλων αναγκών…
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το πράμα θα έχει και συνέχεια, μέχρι να το καταλάβουν οι κυβερνώντες ότι είτε είναι προδότες (που δεν το πιστεύω), είτε είναι ανίκανοι (που το πιστεύω), πρέπει να φύγουν, γιατί όσο κάθονται μόνο ζημιά κάνουν στη χώρα και στο λαό.














Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

Αν όχι τώρα,πότε;

Αντί να κάτσουν στο ΚΚΕ να δουν τι μπορούν να κάνουν ώστε να ενωθεί η αριστερά και ενωμένη να προτείνει λύσεις ρεαλιστικές για την έξοδο από την κρίση, ψάχνουν να βρουν τρόπους για να διατηρήσουν τη μίζερη εκλογική τους κυριαρχία στο χώρο.

Ένας από αυτούς τους τρόπους είναι και το πανηγύρι που στήσαν για να μας κάνουν γνωστό ότι αναγνωρίζουν τα λάθη του παρελθόντος και αποκαθιστούν τη μνήμη των Ζαχαριάδη Βελουχιώτη και Βαβούδη.
Εντάξει, καλό να αναγνωρίζεις τα λάθη του παρελθόντος, μήπως όμως θα ήταν καλύτερα να αναγνωρίσεις και τα λάθη του παρόντος, σταματώντας αυτή τη γελοία τακτική των χωριστών συγκεντρώσεων;
Δεν ξέρω, αλλά κάτι μου λέει ότι στο ΚΚΕ δεν υπάρχει ούτε στο βάθος του μυαλού του η προοπτική να αναλάβει, με άλλες προοδευτικές δυνάμεις εννοείται, τη διακυβέρνηση της χώρας.
Και πώς να υπάρχει στο μυαλό τους κάτι τέτοιο, όταν η Παπαρήγα δήλωσε, σε απάντηση ανάλογης πρότασης του Τσίπρα, ότι μια τέτοια προοπτική είναι ουτοπική και πως μια τέτοια κυβέρνηση που δεν θα έχει στα χέρια της την οικονομία τίποτα δεν μπορεί να πετύχει!
Στη συνέχεια είπε πως μια κυβέρνηση των ¨προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων¨ δεν θα έχει καμιά τύχη αφού οι συνθήκες είναι ανώριμες για κάτι τέτοιο και τα μονοπώλια αφού θα ανασυνταχτούν θα θελήσουν να πάρουν εκδίκηση, και ο λαός που θα είναι ανέτοιμος θα απογοητευτεί και θα φουντώσει το κίνημα της κατσαρόλας.
Ναι, έτσι, ή περίπου έτσι, τα είπε!
Και λέω εγώ, που ήμουν νιός και γέρασα : μα πότε στο διάολο θα ωριμάσει αυτός ο λαός και οι συνθήκες;
Όχι τίποτα άλλο δηλαδή αλλά μη βγουν ξανά μετά από καμιά εβδομηνταριά χρόνια και πουν ότι είχαν κάνει λάθος τότε (σήμερα) και δεν είχαν πάρει χαμπάρι ότι ήταν ώριμες οι συνθήκες και άφηναν το ΓΑΠ να ξεπουλάει το λαό και τη χώρα.
Με λίγα λόγια, και για να μη κρυβόμαστε πίσω από κούφια λόγια, θεωρίες, και τσιτάτα: υπάρχει εναλλακτική αριστερή πρόταση διακυβέρνησης ή απλά λέμε (σαν το λαγό του γνωστού ανέκδοτου) και καμιά μαλ…. για να περνά η ώρα, και να συντηρούμε βεβαίως και το μαγαζί μας;
Ο λαός, πάντως, είναι σίγουρο ότι περιμένει την αριστερά να βγει από το καβούκι της και να διεκδικήσει στα ίσα την εξουσία κι αν η αριστερά, το ΚΚΕ δηλαδή, δεν το κάνει τώρα ας μη κατηγορεί το λαό για ανωριμότητα αλλά τον εαυτό του και την ανικανότητά του να βλέπει να σχεδιάζει και να πράττει…
Στο τέλος-τέλος, αν όχι τώρα πότε;














Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Κ.ΑΚ.Α

Μου ήρθαν τις τελευταίες μέρες κάμποσα mails όπου με καλούν να συμμετάσχω στις διάφορες συγκεντρώσαςεις των ¨αγανακτισμενών¨ με κύριο επιχείρημα, για να με πείσουν προφανώς και να κάνουν πειστικότερη την πρόσκλησή τους, ότι δε μετέχουν κόμματα! Η ιδέα και μόνο ότι σε μια συγκέντρωση λαϊκή δεν γίνονται δεκτά τα κόμματα μου φέρνει ανατριχίλα. Δηλαδή, τι σημαίνει η μη συμμετοχή των κομμάτων σε μια συγκέντρωση και ποιοι είναι αυτοί που καλούν το λαό να διαμαρτυρηθεί ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ;

Ποια είναι ακριβώς τα ¨πιστεύω τους¨ και με τι σκοπεύουν να αντικαταστήσουν τους τρακόσους όταν τους καταργήσουν;
Με το Βαρδινογιάννη, που τώρα είναι ελεύθερος από τον παναθηναϊκό, με τον Μάκη Ψωμιάδη που τον άφησαν ελεύθερο επειδή είναι καθαρός και τίμιος, ή μήπως με τον άγιο Θεσσαλονίκης Άνθιμο;
Ελπίζω βέβαια να μην έχουν κατά νου να θέλουν να αντικαταστήσουν τους τρακόσους με το στρατό, γιατί δεν υπάρχει κάποιος με το ¨ανάστημα¨ ενός Παπαδόπουλου ή ενός Πατακού, άσε δηλαδή που τώρα δεν υπάρχουν ξερονήσια, να για να στείλουν τους τρακόσους μαζί με τα κάμποσα εκατομμύρια που είναι οπαδοί του κοινοβουλευτισμού…
Για όλους αυτούς τους ¨αγανακτισμένους¨ που οι τρακόσοι, από την Παπαρήγα μέχρι τον Καρατζαφέρη είναι όλοι ίδιοι, δεν υπάρχει κάποιος που να ξεχωρίζει, είτε σαν όνομα είτε σαν φορέας;
Εντάξει, δεν λέω, η αριστερά δεν στέκεται στο ύψος της και αδυνατεί να παίξει τον ενωτικό- συσπειρωτικό ρόλο που απαιτούν οι καιροί και τα γεγονότα, αλλά βρε αδερφέ το να βάζεις Παπαρήγα Τσίπρα Σαμαρά Παπανδρέου και λοιπούς στο ίδιο τσουβάλι εκτός από άδικο είναι και ανιστόρητο.
Και εν πάσει περιπτώσει, για να μην αδικώ κι εγώ όλους τους ¨αγανακτισμένους¨, βάζοντάς τους στο ίδιο τσουβάλι, δέχομαι ότι πολλοί από αυτούς δεν είναι ούτε του Άνθιμου ούτε της χούντας (και των υπολοίπων) οπαδοί, αλλά είναι απλά ακομμάτιστοι (;) και θέλουν στις ερχόμενες εκλογές να κατέβουν με κάποιο σχηματισμό διεκδικώντας την ψήφο του λαού και να γίνουν οι επόμενοι τρακόσοι.
Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι στις εκλογές κατέρχονται ¨κομματισμένα¨ κόμματα και όχι ακομμάτιστα!
Επειδή είμαι άνθρωπος καλών προθέσεων και θέλοντας να βοηθήσω τους ¨αγανακτισμένους ακομμάτιστους¨ να κατέλθουν και να διεκδικήσουν και την δική μου ψήφο στις ερχόμενες εκλογές, τους ρίχνω την ιδέα της ονομασίας του σχηματισμού τους.
Κόμμα ΑΚομμάτιστων Αγανακτισμένων, και για συντομία: Κ.ΑΚ.Α.










Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Να πεθαίνεις για τις ιδέες σου...


Τίποτα πιο ηρωικό, τίποτα πιο ωραίο από το να πεθαίνει κανείς για τις ιδέες του.
Για τις ιδέες όμως, όχι για τα  ιδεολογήματα που φανατίζουν και μετατρέπουν τον άνθρωπο σε ζώο.
Εικοσάχρονα παιδιά που θα μπορούσαν να διαθέσουν τις δυνάμεις τους παλεύοντας για μια καλύτερη ζωή, μαχαιρώνονται για τα σώβρακα και τις φανέλες των ποδοσφαιρικών ομάδων, που έχουν  επικεφαλής τους ανθρώπους τύπου Ψωμιάδη, Μπέου και άλλων  παρόμοιων τύπων.
Και τι μπορείς  να περιμένεις, άλλωστε, από μια κοινωνία και ένα λαό που συντηρεί δώδεκα(!) αθλητικές εφημερίδες, με την πρώτη σε κυκλοφορία να αγοράζεται από 30000 κόσμο, ενώ οι πολιτικές (με εξαίρεση τα ΝΕΑ ) με το ζόρι φτάνουν τις 10-20000 πωλήσεις.
Ας μη μιλήσουμε για τις εφημερίδες της αριστεράς, που ο μεν Ριζοσπάστης φτάνει τα 5000 φύλλα με το ζόρι ενώ η Αυγή δεν πιάνει ούτε τα 2000 φύλλα.
Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, φτάσαμε να έχουμε για πρωθυπουργούς το γιό του Παπανδρέου και  τον ανιψιό του Καραμανλή, για αντιπρόεδρο τον εγγονό του Πάγκαλου  και για γενικούς κουμανταδόρους την τρόικα των αρπακτικών της Ευρώπης και του διεθνούς κεφαλαίου.
Γενικά, τέτοιος λαός που είμαστε τέτοιοι κυβερνήτες μας αξίζουν, γιατί είμαστε ίδιοι με αυτούς που ψηφίζουμε.
Αν δεν ήμασταν ίδιοι θα τους είχαμε αλλάξει…

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Στην Καρδαμύλη με τον ΓΑΠ

Έτυχε να βρίσκομαι στη Καρδαμύλη, στην παραλία του Ριτσά,  την ημέρα που και ο ΓΑΠ με την ακολουθία του και ψευδώνυμο επιδίδονταν στο αγαπημένο του άθλημα, το κανό.
Το κακό είναι πως το έμαθα ότι συνευρισκόμασταν στην ίδια παραλία όταν πια είχε αναχωρήσει.
Και γιατί θα ήταν καλό να το ήξερα όταν βρισκόταν εκεί; θα πει κάποιος.
Μα για να του ζητήσω αυτόγραφο, να φωτογραφηθώ μαζί του και να του πω ότι δεν χρειάζεται να βιάζεται να γυρίσει στην Αθήνα αφού έτσι κι αλλιώς η τρόικα κυβερνάει.
Δεν πειράζει όμως που δεν τον συνάντησα, ίσως κάποια άλλη φορά να σταθώ πιο τυχερός.
Στην ταβέρνα που έφαγε, πάντως, πήγα κι εγώ και όταν ρώτησα το γκαρσόν τι έφαγε ο πρωθυπουργός για να παραγγείλω τα ίδια με ρώτησε αν έχω πάρει το ΕΚΑΣ, επειδή ίσως να μην έφτανε ο μισθός μου σκέτος για να πληρώσω το λογαριασμό.
Χάρηκα που ο σερβιτόρος διέθεται το ανάλογο χιούμορ και τον ξαναρώτησα για την τιμή της σουίτας που κοιμήθηκε, μιας και ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας ήταν ο ίδιος με το ξενοδοχειακό συγκρότημα.
Στεναχωρήθηκα που το γκαρσόν έχασε το χιούμορ του και μου είπε να δώσω την παραγγελία γιατί έχει και δουλειά.
Παράγγειλα, αλλά δεν θα πω τι, μη και διαβάσει ο πρωθυπουργός ή κάποιος κολλητός του ότι έφαγα σαρδέλα στα κάρβουνα και νομίσει ότι το έκανα για λόγους οικονομίας-δόξα το θεό, μέρος από τη σύνταξη μού  δίνει  ακόμα το κράτος.

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Μακιαβελισμοί...

Δεν ξέρω τι ακριβώς βιβλία διαβάζει ο πολύς πρωθυπουργός μας. αλλά είμαι σίγουρος ότι έχει μελετήσει επισταμένως τον ΗΓΕΜΟΝΑ του Μακιαβέλι.
Τη σκέψη αυτή έκανα αυθόρμητα με το που τον είδα το δεκαπενταύγουστο να λιώνει από ευλάβεια και γεμάτος θρησκευτική κατάνυξη να προσκυνά την παρθένα μάνα του χριστού.
Λέει ο Μακιαβέλι σε κάποιο σημείο του βιβλίου του Ο ΗΓΕΜΟΝΑΣ.
<<…ένας ηγεμόνας πρέπει να φαίνεται, σε όποιον τον βλέπει και τον ακούει, γεμάτος ευσέβεια…>>. <<…τίποτα πιο απαραίτητο από το να ΦΑΙΝΕΤΑΙ γιατί όλοι μπορούν να δουν, λίγοι όμως να καταλάβουν…>>.
Γιατί, δυστυχώς, οι λαοί (όχι μόνο ο δικός μας) ασχολούνται περισσότερο με τα υπερκόσμια και λιγότερο με τα εγκόσμια, για τα οποία αφήνουν τους ηγέτες τους να ασχολιούνται και να κουμαντάρουν τις ζωές τους μέχρι να αποδημήσουν εις Κύριον.
Και ο ΓΑΠ αυτό το ξέρει κι έτσι σε  κάθε ευκαιρία δεν παραλείπει ενώπιον των καμερών, εννοείται, πότε να προσκυνά εικόνες, θαυματουργές πάντα, πότε να ανάβει κεριά στα μανουάλια και   πότε να σταυροκοπιέται και να συντροφεύει τους δεσποτάδες στις λιτανείες…
Όλα αυτά είναι γνωστά και στους ηγέτες της πολύκομματιασμένης αριστεράς, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο δεν εννοούν να  ενωθούν και να στείλουν στα σκουπίδια το ΓΑΠ και όλους αυτούς που χρόνια και χρόνια μας κυβερνούν με το βιβλίο του Μακιαβέλι παραμάσχαλα.
Ίσως να βολεύονται κι αυτοί στο μικρόκοσμό τους και στη μεγάλη ιδέα που έχουν για τους εαυτούς τους…



Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Η πείνα δεν αντέχεται

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει Έλληνας που να μη στεναχωρήθηκε με όλα αυτά τα επεισόδια που γίνονται στην Αγγλία τις τελευταίες μέρες.
Και πώς να μη στεναχωρηθεί αφού εκεί οι άνθρωποι έχουν έναν άλλο πολιτισμό, προηγμένο και άξιο προς μίμηση.
Δεν είναι δηλαδή σαν και μας τους βάρβαρους, τους τεμπέληδες που μας αρέσει να βολευόμαστε στο δημόσιο, να κάνουμε όλο το χρόνο διακοπές και να γλεντοκοπάμε ασταμάτητα!
Εκεί οι άνθρωποι έχουν μια άλλη κουλτούρα που παραπέμπει σε κομητες, λόρδους, σερ, λαίδες και άλλα διάφορα που  στάζουν μελιστάλαχτη ευγένεια.
Αυτό το σοκ, από τα θλιβερά γεγονότα της Αγγλίας, μπορούμε σαν λαός με λίγη προσπάθεια να το ξεπεράσουμε, ένας παρόμοιος ξεσηκωμός όμως στη Γερμανία θα ήταν   αδύνατο να ξεπεραστεί  από εμάς, που τόση συμπάθεια τρέφομε για τους εργασιομανείς και σοβαρούς Γερμανούς της Μέρκελ.
Για να μη το κουράζουμε όμως, καλό είναι όλοι αυτοί που κυβερνάνε και κάνουν κουμάντο στις τύχες των λαών, να καταλάβουν ότι η πείνα δεν αντέχεται  και να αρχίσουν να μοιράζουν με λιγότερη αδικία τον πλούτο που σωρεύουν για τους εαυτούς τους.
Το σκοινί που θα τους κρεμάσουν το έχουν ήδη πουλήσει στους προλετάριους και αυτό που απομένει είναι να βρεθεί κάποιος που θα ηγηθεί της εκστρατείας για το στήσιμο της μεγάλης κρεμάλας.
Και αν συνεχίσουν έτσι ας  είναι  σίγουροι ότι αυτή η στιγμή δεν είναι και τόσο μακρινή όσο, ίσως, φαντάζονται…

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

Μπράβο Κούγια!


Πως θάφτανε κάποια στιγμή που θα γινόμουν και θαυμαστής του Κούγια  ομολογώ ότι δεν το περίμενα. Θα πρέπει όμως να είσαι πολύ στενόκαρδος για να μην αναγνωρίσεις το θάρρος, αν μη τι άλλο, του ανθρώπου που δεν φοβήθηκε να τα βάλει με την αφρόκρεμα του υπόκοσμου.
Μοιραία έρχεσαι να κάνεις τη σύγκριση μεταξύ αυτού του δεξιού (;) και του αριστερού (!) δήμαρχου του Βόλου κ. Σκοτεινιώτη, ο οποίος  είτε γιατί υπολογίζει  τις ψήφους των χουλιγκάνων της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας, είτε γιατί είναι δειλός, ύψωσε φωνή διαμαρτυρίας για την…αδικία που υφίσταται η ομάδα του!
Τέτοια ευτέλεια και τέτοια κατάντια από ανθρώπους που πέρασαν από την αριστερά, δεν περνάει απαρατήρητη από τον κόσμο και είναι ένας από τους λόγους που η αριστερά βρίσκεται χρόνια στο περιθώριο.
Και ο κόσμος, πέρα από την αγέλη των φανατισμένων με τα  σώβρακα και τις φανέλες των ποδοσφαιριστών, βλέπει και παρατηρεί τους χαμαιλέοντες που δηλώνουν αριστεροί στα λόγια ενώ οι πράξεις τους τίποτα δεν έχουν να ζηλέψουν από συντηρητικές πολιτικές, όπως στη περίπτωση του συγκεκριμένου δημάρχου.
Τελικά, στις μέρες μας οι λέξεις έχασαν την αξία τους και δεν πρέπει να δίνει κανείς σημασία στα ΤΙ λέει και δηλώνει κάποιος αλλά στο τι ΚΑΝΕΙ.
Δεν πα να λέει η Δαμανάκη ότι είναι αριστερή και πως κόπτεται για τα συμφέροντα του λαού, δεν πα να λέει ο Ανδρουλάκης πως παλεύει για την εξυγίανση της πολιτικής ζωής, ο Κούγιας είναι αυτός που κερδίζει τις εντυπώσεις  κι ας μη δηλώνει αριστερός.
Φτάνει που έδειξε ότι είναι ΑΝΤΡΑΣ!

  

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Παράλιες ιστορίες και όχι μόνο

Εκείνο που παρατηρώ τα τελευταία χρόνια είναι ότι λιγοστεύουν οι ελεύθερες παραλίες και πολλαπλασιάζονται με ταχείς ρυθμούς αυτές με τις ομπρέλες, που για να τις χρησιμοποιήσεις πρέπει να καταβάλεις κάποιο αντίτιμο.
Τούτο  από μόνο του, βέβαια, δεν είναι  κατ΄ ανάγκη κακό, αφού σε αυτές τις παραλίες επικρατεί μια απόλυτη καθαριότητα, σε αντίθεση με τις ελεύθερες που δεν είναι και τόσο ελεύθερες, από σκουπίδια!
Αυτό όμως είναι μια άλλη, μεγάλη  ιστορία, κι εγώ  θέλω να σας μιλήσω για δυό άλλες,  μικρότερες.
Η πρώτη.
Στο ταβερνάκι που βρισκόμουν και έτρωγα με τη σύζυγο, ήρθαν σε κάποια στιγμή και κάθισαν στο δίπλα τραπέζι και τρεις μεγαλοκοπέλες.
Οι δυό ήταν αρκετά εύσωμες, σε σημείο που για να κρύψουν ( όσο γίνεται τέλως πάντων) τα παραπανίσια κιλά τους, ήταν ντυμένες στο στυλ Φαραντούρη ή Νένα βενετσιάνου, αν προτιμάτε.
Δώσαν την παραγγελία τους και σε λίγο άρχισαν να καταφτάνουν τα πιάτα το ένα μετά το άλλο.
Τυροπιτάκια, μπουρεκάκια, μελιτζανοσαλάτα, τυροκαφτερή, Ρώσικη, γίγαντες, δυο μερίδες βλίτα, όλα αυτά για ορεκτικά προφανώς, και στη συνέχεια ακολούθησαν πατάτες τηγανητές, καλαμαράκια, μια πιατέλα με ψάρια (μάλλον κουτσομούρες) και κάνα δυό τρία πιάτα που δεν μπόρεσα να καταλάβω τι περιείχαν, παρόλο που ρώτησα και τη σύζυγο, σαν πιο ειδική στην κουζίνα, δήλωσε και κείνη άγνοια.
-Μα θα τα φάνε όλα αυτά; αναρωτήθηκε η γυναίκα μου σε λίγο.
Πριν προλάβω να απαντήσω, κι εγώ με ερώτηση βέβαια, ακούστηκε η μια από τις εύσωμες της παρέας.- Γκαρσόν, ξεχάσατε να φέρεται το χταπόδι που παραγγείλαμε!
Μετά από αυτό δεν μας έμεινε ποια καμιά απορία και σιγουρευτήκαμε ότι όντως, θα τα φάνε όλα!
Η δεύτερη.
Στον κεντρικό  δρόμο που κυκλοφορούσα μου έκαναν μεγάλη εντύπωση οι τεράστιες πινακίδες χριστιανικού περιεχομένου σαν και τούτη.

Ήταν πολλές και σε καμιά δεν υπήρχε  ίχνος μουτζουρώματος σαν κι αυτά που συναντούσες στις πινακίδες της τροχαίας και που είναι αναγκαίες για την ομαλή και χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα κυκλοφορία.

Έκανα τη σκέψη ότι αυτοί οι ανεγκέφαλοι που μουτζουρώνουν τις ενημερωτικές πινακίδες της τροχαίας είτε είναι θρησκόληπτοι και δεν τολμούν να κάνουν κάτι ανάλογο και στις πινακίδες…του Θεού, είτε είναι βαλτοί από τους παπάδες για να έχουν (οι παπάδες) αυξημένα έσοδα από τις κηδείες που αναπόφευκτα θα είναι περισσότερες από την καταστροφή των οδικών σημάτων!
Κλείνω προς τη δεύτερη περίπτωση, γιατί αδυνατώ να πιστέψω ότι ένας χούλιγκαν, που καταστρέφει τις οδικές πινακίδες σήμανσης, διακατέχεται και από χριστιανικά συναισθήματα.
Η μήπως όχι;