Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

ΓΙΑΤΙ;


 
Όταν συνάντησα τον Αντρέα, το φίλο από το στρατό, στο σταθμό του Περισσού το 1971 του σύστησα τη γυναίκα μου και κοιτάζοντάς με έντονά στα μάτια με ρώτησε: γιατί;
Μέχρι σήμερα δεν κατάλαβα τι ακριβώς εννοούσε. Γιατί παντρεύτηκα ή γιατί είχα διαλέξει τη συγκεκριμένη γυναίκα;
Να σημειώσω πως ο Αντρέας δεν ζει σήμερα και πως ήταν ο γνωστός μετέπειτα τραγουδιστής Αντρέας Ζακυνθινάκης, ο οποίος πέθανε στα 46 του χρόνια πνιγμένος μέσα στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά.
Κάποτε που τον ξαναβρήκα και πάλι τυχαία, κάνα δυο χρόνια πριν πεθάνει, γνωρίζοντας και βλέποντας την κατάπτωσή του, τον κοίταξα έντονα στα μάτια και δακρυσμένος του είπα: γιατί;
Κούνησε το κεφάλι χωρίς να μου απαντήσει.
<<Έλα κάνα βράδυ από το κέντρο που τραγουδάω να με ακούσεις>> μου είπε, και πρόσθεσε. <<Δεν ξεχνάω πως ήσουν από τους πρώτους που όταν με άκουσες να σιγοτραγουδάω στη σκοπιά το ¨είμαι ένα κορμί χαμένο¨ μου είπες ότι είμαι καλύτερος από τον Καζαντζίδη>>.
Δεν τον ξανάδα και το δικό του με το δικό μου γιατί  μένουν αναπάντητα.

Και πως ξαφνικά θυμήθηκα ξαφνικά γεγονότα τόσο παλιά; Είναι επειδή  σήμερα  στο παρκινγκ μιας ταβέρνας συνάντησα έναν άλλο φίλο από το στρατό ο οποίος όταν με είδε με αγκάλιασε φωνάζοντας: <<Αντρέα φίλε μου, τι κάνεις;>>  Ήταν ο Νικήτας ο οποίος  αν και δεν  έμοιαζα στο ελάχιστο με το Χαμένο φίλο με είχε μπερδέψει στο μυαλό του με κείνον, ίσως  λόγω της στενής παρέας που κάναμε.
<<Δεν είμαι ο Αντρέας, ο Κουκλίτης είμαι >> του είπα . <<Αν ήμουν ο Αντρέας τώρα δεν θα μιλάγαμε>> εξηγώντας του τους λόγους.
Μου είπε πως δεν το γνώριζε γιατί μετά το στρατό έφυγε μετανάστης στην Αυστραλία και γύρισε το 2007 στην Ελλάδα, λίγο  με το που βγήκε στη σύνταξη.
Προχωρήσαμε και καθίσαμε στο ίδιο τραπέζι, όπου για πάνω από τρείς ώρες βαρέθηκαν οι γυναίκες μας να μάς  ακούν να λέμε ιστορίες από το στρατό!
Κάπου προς το τέλος γυρίσαμε την κουβέντα στο σήμερα και το καλό είναι πως κι εκείνος ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσει, αλλά το κακό είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ τελευταία όλο και ΠΑΣΟΚ του ΄81 θυμίζει…
Ένα ακόμα γιατί που γυρεύει απάντηση.
Χωρίσαμε ανταλλάσσοντας τηλέφωνα, λέγοντάς του πως την επόμενη φορά το λογαριασμό θα το πληρώσω εγώ, έστω και αν συνεχίζουμε την πορεία μας αγκαλιά με την τρόικα και τα μνημόνια…
Γιατί υπάρχει και φιλότιμο!

6 σχόλια:

Λωτοφάγος είπε...

Το οποίο φιλότιμο ολοένα και λιγοστεύει.
Πολλά "γιατί" και λίγες απαντήσεις.
Καλό σου βράδυ.

KOYKLITIS είπε...

Λωτοφάγος


Τα "γιατί" περισσεύουν το φιλότιμο σε ανεπάρκεια και μόνη ελπίδα στον ορίζοντα το άγιο όρος...
Καληνύχτα λωτο.

Christine είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

'Ολη η ζωή μας ἐνα "ΓΙΑΤΙ".
Είναι άλλα που μας συντροφεύουν χρόνια και χρόνια (ακόμη και αυτός ο λόγος τς ύπαρξής μας) και άλλα που προκύπτουν στην πορεία, όπως οι πόλεμοι τριγύρω.
ΓΙΑΤΊ;;;;;;

Χαίρομαι που ανακάλυψα μέσω atheofobos την πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα σου,

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

KOYKLITIS είπε...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ

Ορισμένα "γιατι" έχουν απάντηση,άλλα όχι.
Αναπάντητο,λόγου χάρη, μένει το ΓΙΑΤΙ ο Σαμαράς με το Βενιζέλο επιμένουν να θέλουν να μας κυβερνούν και ΓΙΑΤΙ τούτος ο λαός δεν ξεσηκώνεται να τους στείλει στον αγύριστο!
Χάρηκα που βρεθήκαμε.