Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

ΔΥΟ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Είδηση πρώτη.
Το ΚΚΕ-μου-λου τα βρήκε με το μου-λου ΚΚΕ και τα δυο κόμματα της επαναστατικής αριστεράς θα κατέβουν ενωμένα στις εκλογές!
Ρίγη συγκίνησης πλημμύρισαν τα στήθια των εκατοντάδων χιλιάδων οπαδών, φίλων και μελών των δυό σχηματισμών, ενώ η ανησυχία ήταν έκδηλη στους μηχανισμούς των κομμάτων εξουσίας, μαζί και των συμβιβασμένων κομμάτων της αριστεράς, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ.
Το κείμενο  δεν αναφέρει ποιο κόμμα θα  μπει πρώτο στη μαρκίζα, αυτό που έχει το μου-λού μπροστά η το άλλο που το έχει από πίσω.
Είδηση δεύτερη.
Πάνω από διακόσιες χιλιάδες άτομα ψήφισαν στις χτεσινές εσωκομματικές εκλογές  του ΠΑΣΟΚ και ανέδειξαν αρχηγό το Βενιζέλο με ποσοστά κοντά στο 98% έναντι του αντιπάλου του που ήταν το λευκό ψηφοδέλτιο.
Κανονικά το πολύ γέλιο έπρεπε να το βγάλει η δεύτερη είδηση, αν δεν υπήρχε η πρώτη.
Οι κάπως πιο ευαίσθητοι, βέβαια, μπορεί και να μη γελάσουν ούτε με την πρώτη ούτε με τη δεύτερη είδηση αλλά, αν δεν κλάψουν, θα κουνήσουν το κεφάλι και θα μονολογήσουν: με τέτοιο λαό και λίγα μας κάνουν!

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

ΜΕ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ



Από την εποχή του Δον Κιχώτη, ο οποίος εφορμούσε κατά των ανεμόμυλων, δεν έχω ματακούσει άλλον να τα βάζει με φανταστικούς αντίπαλους. Κι ενώ ο Δον Κιχώτης έσπαγε τα μούτρα του κουτουλώντας  στον πέτρινο ανεμόμυλο δεν αναμένεται να συμβεί το ίδιο με τον Βενιζέλο, ο οποίος θα αναμετρηθεί την Κυριακή με ένα…λευκό ψηφοδέλτιο.
Θα μπορούσε όμως να γίνει και με τον φιλόδοξο Μπένι ότι και με το Δον Κιχώτη, αν όσοι πάρουν μέρος στην ψηφοφορία ήθελαν να αποδείξουν ότι δεν είναι ανεγκέφαλοι αλλά ότι διαθέτουν πέρα από το μυαλό και κάποια δόση χιούμορ, στραπατσάροντας τη μούρη του επίδοξου αρχηγού.
Και βέβαια δεν εννοώ να του πετάξουν γιαούρτια νεράντζια και τα υπόλοιπα που πέταξαν στο Νταλάρα αναγκάζοντάς τον να τερματίσει άδοξα τις φιλάνθρωπες συναυλίες του, αλλά να κάνουν κάτι πιο απλό: να γεμίσουν τις κάλπες με λευκά ψηφοδέλτια!
Είναι σίγουρο ότι ο φαφλατάς μοναδικός υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα πονούσε περισσότερο από  το χτύπημα του λευκού, χάρτινου, ψηφοδελτίου από ότι ο Δον Κιχώτης από τις πέτρες του ανεμόμυλου.
Αυτό μάλλον δεν αναμένεται να το κάνουν οι άνθρωποι που θα αποφασίσουν να πάρουν μέρος σε μια διαδικασία εκλογής αρχηγού, που ενώ σε όλους εμάς φαντάζει κωμωδία εκείνοι το αντιμετωπίζουν σαν υπέρτατο κομματικό καθήκον.
Φυσικά κι εμείς και κείνοι κάνουμε λάθος, γιατί δεν πρόκειται ούτε για κωμωδία ούτε για κομματικό καθήκον. Πρόκειται για δράμα. Ένα δράμα που αν συνεχίσουμε να το βλέπουμε σαν θεατές θα εξελιχθεί σε τραγωδία.
Όχι για το Βενιζέλο και τους ομοίους του.
Για  όλους εμάς που τους επιτρέπουμε να παριστάνουν τους σπουδαίους ηγέτες καθισμένοι στο σβέρκο μας.

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΣΤΟ ΛΑΟΣ

 
Τον Καρατζαφέρη μπορείς να τον πεις ρατσιστή και γενικά φορέα ακροδεξιών αντιλήψεων, αλλά   κουτό δεν θα τον έλεγες.
Φαίνεται όμως πως η δημοσκοπική κατρακύλα που πήρε το κόμμα του, εξαιτίας της συμμετοχής του στη μνημονιακή κυβέρνηση συνεργασίας, του θόλωσε το μυαλό και για να ανεβάσει τα χαμένα του ποσοστά πότε καλεί τον κόσμο να πάρει τα όπλα, για να αντιμετωπίσει τους ληστές, και πότε να βάλουμε τους ¨λαθρομετανάστες¨ σε καταναγκαστική εργασία, για να βγάζουν το φαί που τρώνε τζάμπα στα  συσσίτια.
Με αυτό τον τρόπο νομίζει πως θα ανακτήσει το χαμένο έδαφος, ποντάροντας στο φοβικό της Ελληνικής κοινωνίας.  
Το αν κερδίζει ή χάνει ψήφους με αυτές τις δηλώσεις του παίζεται…
Το να ανακοινώνει όμως την ένταξη του… Γιάννη Παπαμιχαήλ στο κόμμα του μπορεί να μην είναι σίγουρο ότι θα του φέρει ψήφους, γέλιο όμως στον κόσμο πρόσφερε περισσότερο και από τις κατά καιρούς ατάκες του…
Αυτός, ο από παιδί σκληρά  εργαζόμενος και αυτοδημιούργητος πολιτικός άντρας, όπως διαλαλεί σε κάθε ευκαιρία, πως και ως τι θα  παρουσιάσει στο εκλογικό ακροατήριο το Γιαννάκη;
Εκείνο που ξέρει ο κόσμος γιαυτόν είναι πως πρόκειται για ένα ανεπάγγελτο τύπο που, πέρα από τη χρήση ουσιών και άλλων τινών, δεν έχει να επιδείξει κάτι αξιόλογο στη μέχρι τώρα πορεία του στο μάταιο τούτο κόσμο.
Μα, θα πει κάποιος, είναι ο γιός της Αλίκης και του Δημήτρη, τι άλλο να κάνει; δεν φτάνει αυτό;
Φτάνει.
Για τους αφελείς και τους ανεγκέφαλους είναι υπεραρκετό αυτό το προσόν του.
Το ζήτημα είναι πως αυτού του είδους οι ψηφοφόροι βρίσκονται διασκορπισμένοι σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Λέτε να έχει τόσους ο Καρατζαφέρης ώστε να βγάλουν βουλευτή το…Γιάννη;
Θα ήταν ό,τι καλύτερο είχε ο ΛΑΟΣ μέχρι τώρα, μετά τον Άδωνη βέβαια…

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Η ΝΟΘΕΙΑ ΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ

Η Παπαρήγα δήλωσε πως στις ερχόμενες εκλογές η άρχουσα τάξη θα επιχειρήσει να νοθεύσει τη συνείδηση του λαού.
Μα τι σου είναι τέλως πάντων αυτός ο καπιταλισμός!
Εκτός από τρόφιμα φάρμακα και άλλα υλικά αγαθά είναι ικανός ακόμα και συνειδήσεις να νοθεύει.
Προτείνω στην Αλέκα και στο επιστημονικό επιτελείο του κόμματος να βρει το αντίδοτο, ώστε η επιχειρούμενη νοθεία της συνείδησης του λαού να μην περάσει.
Για να μη κουράζεται, όμως, θέλω να της πω πως το αντίδοτο κατά της νοθείας της συνείδησης του λαού από τον καπιταλισμό  είναι η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!
Τα υπόλοιπα είναι σοφίσματα που γελοιοποιούν την αριστερά στο σύνολο και υποτιμούν τη νοημοσύνη ενός ολόκληρου λαού.



Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΑ...

Η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης δεν έπεσε από τη βάση (από το λαό), αλλά από την κορυφή.
Ποιος το είπε; Η Αλέκα.
Και πόθεν τεκμαίρεται αυτό; Μα από το γεγονός ότι ο λαός δεν ξεσηκώθηκε για να ρίξει την κυβέρνηση.
Είδατε εσείς κανέναν να ξεσηκώνεται-συνέχισε η Αλέκα- και να απαιτεί την πτώση της τότε κυβέρνησης;
Όχι Αλέκα, δεν είδαμε. Δεν είδαμε όμως και κανέναν να βγει στο δρόμο για να στηρίξει το σύστημα την ώρα που κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος.
Υπήρξαν κάποιες φωνές υποστήριξης, αλλά ήταν τόσο λίγες που μάλλον προς το γραφικό έφερναν και ήταν περισσότερο για την τιμή των όπλων.
Συμπέρασμα;
Όταν ένας λαός δεν ξεσηκώνεται για να υπερασπιστεί μια κυβέρνηση και ένα σύστημα που γκρεμίζεται με συνοπτικές διαδικασίες σημαίνει ότι αυτό το σύστημα δεν έχει ρίζες στο λαό.
Αυτά όμως είναι χιλιοειπωμένα και λυμένα από την ιδία τη ζωή και τους πολίτες που ζουν στις χώρες της πρώην Σοβιετίας.
Εμάς αυτό που μας καίει είναι τι θα γίνει στη χώρα μας σήμερα και αν καταφέρει η αριστερά να δώσει διέξοδο στα προβλήματα που μας κατακλύζουν.
Το να αναφερόμαστε σε θεωρίες και να αναμασάμε γεγονότα και παραλείψεις του παρελθόντος δεν βλέπω σε τι μπορεί να ωφελήσει την αριστερά και τις ιδέες της.
Αυτά καλά είναι για συζητήσεις στα διάφορα πηγαδάκια.
Προτάσεις χρειάζονται που να δίνουν λύσεις.
Υπάρχουν τέτοιες; Να τις ακούσουμε.
Δεν υπάρχουν;
Τότε ας περιμένουμε να δώσει ο λαός στο ΚΚΕ 80-90% εκλογικά ποσοστά για εφαρμόσει το σοσιαλιστικό του πρόγραμμα.
Αυτοδύναμα. Χωρίς τους οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα μιάσματα…