Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ...


Το ουδέν κακόν αμιγές καλού ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της Μαρίας Δαμανάκη και του Μίμη Ανδρουλάκη.
Χωρίς τον ξεσηκωμό στο πολυτεχνείο, και τη συμμετοχή τους σε αυτόν, το πολλή η Δαμανάκη μετά την πτώση της χούντας να ήταν υπάλληλος σε κάποια δημόσια υπηρεσία και ο Ανδρουλάκης, αν δεν ήθελε το δημοσιοϋπαλληλίκι, ένας αποτυχημένος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων.
Το  ρητό όμως έχει και την αντιστροφή του που λέει ότι ουδέν καλόν αμιγές κακού και αφορά όλους εκείνους, τους πολλούς, που ναι μεν ο ξεσηκωμός συνέβαλε στην πτώση της χούντας αλλά δεν ωφέλησε  τους ίδιους προσωπικά  αυτή τους  η συμμετοχή. Άλλους  γιατί σκοτώθηκαν, άλλους γιατί έμειναν σακάτηδες, και τους υπόλοιπους γιατί προτίμησαν την αφάνεια από τα οφίκια. Για να μην ισοπεδώνουμε όμως τα πράγματα οφείλουμε να δεχτούμε ότι τόσο η Δαμανάκη όσο και ο Ανδρουλάκης είχαν και τις ικανότητες για να αναρριχηθούν στην πολιτική ζωή του τόπου.
Ικανότητες πολλές και σπάνιες, με πρώτη εκείνη του γλείφτη.

4 σχόλια:

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Η "εξαργύρωση" ήτο... μπερκέτικη1

KOYKLITIS είπε...

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ

Νομίζω πως ότι φάγαν,φάγαν.
Από δω και πέρα θα πάνε στα σπίτια τους να απολαύσουν τους κόπους τους
Αν και με τέτοιους τύπους ποτέ δεν ξέρεις...

Λωτοφάγος είπε...

Ας ελπίσουμε ότι θα γλιτώσουμε σύντομα από αυτούς. Διότι, αν υποψιαστώ ότι θα τους μαζέψει ο ΣΥΡΙΖΑ...

KOYKLITIS είπε...

Λωτοφάγος

Ακούγεται σαν ανέκδοτο αυτό γιατί αν γίνει κάτι τέτοιο θα γίνει επίτηδες και με στόχο να επιστρέψει ο ΣΥΡΙΖΑ στα μονοψήφια ποσοστά του.
Ορισμένοι θεωρούν πιο ασφαλή τα μονοψήφια ποσοστά.
Όπως στο ΚΚΕ...