Πάντα
ψήφιζα εκείνο που ήθελα, έχοντας γνώση
πως η επιλογή μου θα βρισκόταν στην
πλευρά των ηττημένων αλλά με τη συνείδησή μου ήσυχη, αφού
η ψήφος μου πήγαινε να κάνει
παρέα στα όνειρά μου…
Στις
ερχόμενες εκλογές θα είναι η πρώτη φορά που θα ψηφίσω όχι αυτό που θέλω αλλά
για να φύγει εκείνο που δεν θέλω! Και
κατά πως δείχνουν τα πράματα θα είναι και η πρώτη φορά που δεν θα είμαι στην
πλευρά των ηττημένων.
Φαινομενικά
βέβαια θα είμαι με τους κερδισμένους, γιατί ουσιαστικά πάλι με τους ηττημένους
θάμαι αφού θα βρίσκομαι για μια ακόμα φορά μακριά από το όνειρο…
Μακριά
από το όνειρο… Μεγάλη κουβέντα. Τα όνειρα σπάνια πραγματοποιούνται και απόδειξη
ο Τσίπρας που άλλα όνειρα είχε αλλά κατέληξε προσκυνητής
στο άγιο όρος και συνοδοιπόρος του Πάπα!
Δεν
τον κακίζω, γιατί ίσως να ξέρει κάτι που εγώ δεν ξέρω και γιατί ίσως κατάλαβε
ότι αυτός ο λαός θέλει να τον κυβερνούν ηγέτες που να τα έχουν καλά με το θεό-αν
αυτός ο θεός είναι και ο θεός της Ελλάδας τόσο το καλύτερο…
Θα
μπορούσε φυσικά να προσπαθήσει να φέρει το λαό κοντά στις απόψεις του και όχι να πάει εκείνος κοντά στις δικές
του. Αυτό μάλλον είναι δύσκολο και χρειάζεται
χρόνος για να γίνει. Χρόνος όμως δεν υπάρχει και η προσπάθεια για κάτι τέτοιο
δεν είναι και σίγουρο πως θα φέρει και αποτελέσματα. Απόδειξη ο Χριστός, που με
την επιμονή του να εφαρμόσει τις ιδέες του το μόνο που κατάφερε ήταν αυτόν μεν να τον σταυρώσουν
στους δε εκατομμύρια πιστούς της θεωρίας
του, με σχετική διαστρέβλωση των λόγων του, να επιβληθούν αιώνια δεσμά …
Πάμε
λοιπόν.
Με
τον Αλέξη, έτσι, ΟΠΩΣ τον θέλει ο λαός…