Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Ελέω ονόματος...

Λένε πως η σιωπή είναι χρυσός και ο άρχοντας της Ραφήνας το πίστεψε και από τη μέρα που έχασε τον πρωθυπουργικό θώκο δεν έβγαλε μιλιά.
Δεν ξέρω πόση αλήθεια έχει το γνωμικό, όμως εγώ ποτέ δεν είχα συμφωνήσει με αυτό και πίστευα για αυτούς που στέκονται σοβαροί και δεν μιλάνε αυτό που διηγούνταν ο Λουντέμης σε ένα του βιβλίο.
Έγραφε ο Λουντέμης πως στο καφενείο ενός  χωριού βρισκόταν με κάποιο φίλο και σε κάποια στιγμή παρατήρησε ότι ανάμεσα στους θαμώνες που άλλοι έπαιζαν χαρτιά, άλλοι φωνασκούσαν και άλλοι πίναν τον καφέ τους ανταλλάσοντας  κουβέντες χαμηλόφωνα, βρισκόταν και ένας τύπος αμίλητος.
>>Πολύ σοβαρός αυτός ο τύπος εκεί στη γωνιά, γύρισε και είπε στο φίλο του, δεν έχει ανοίξει το στόμα του όση ώρα βρισκόμαστε εδώ.
>>Α, αυτός εκεί λες. Είναι ο τρελός του χωριού, τον πληροφόρησε ο άλλος.
Δεν είναι ασφαλώς ο τρελός του χωριού ο -ελέω ονόματος- τέως πρωθυπουργός, αλλά αν τον έβλεπα στο καφενείο του χωριού και δεν τον γνώριζα θα θυμόμουν το Λουντέμη.
Δεν είναι ούτε και ο έτερος -ελέω ονόματος κι αυτός- νυν πρωθυπουργός ο τρελός του χωριού, όχι γιατί αυτός μιλάει αλλά γιατί ενώ δείχνει να χαζοφέρνει μάλλον μας δουλεύει όλους και μας οδήγησε στη χρεοκοπία περισσότερο από ανικανότητα και λιγότερο από έλλειψη εξυπνάδας.
Και βέβαια εδώ μπαίνει το ερώτημα, γιατί τον ανέχονται οι υπόλοιποι στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ;
Δεν μπορεί  όλοι εκεί μέσα να είναι ανίκανοι και κουτοί και σίγουρα θα έχουν τους λόγους τους.
Ειλικρινά, πρέπει να μας είναι αδιάφορη η αιτία που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ  στηρίζουν αυτόν τον εντελώς ακατάλληλο άνθρωπο  για το ρόλο του πρωθυπουργού. Εκείνο που πρέπει να ενδιαφέρει το λαό είναι το καταστροφικό αποτέλεσμα που έφερε στη χώρα αυτή τους η στάση. 
Και πρέπει να τιμωρηθούν.
Όχι με αυγά και γιαούρτια (χρήσιμα ενίοτε κι αυτά), αλλά με την ψήφο μας.  Δεν πρέπει ούτε ένας από όλους αυτούς να ξαναμπεί στη βουλή, και επιτέλους κάποτε πρέπει να μάθουμε να επιλέγουμε και πρόσωπα και σχήματα που θα μας εκπροσωπούν. Το να ψηφίζεις τους Μαγούφηδες και μετά να τους γρονθοκοπείς δεν είναι δείγμα εξυπνάδας ούτε παλικαριάς. Είναι δείγμα  έλλειψης  σωστής κρίσης με ψήγματα βλακείας.
Άσε δηλαδή που αν το παίζεις και σοβαρός μπορεί να θεωρηθείς και ο τρελός του χωριού…

ΥΓ. από την προτροπή μου για άρνηση ψήφου στους νυν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ εξαιρώ τον Μίμη Ανδρουλάκη, ο οποίος πρέπει οπωσδήποτε να ξανακάτσει στα βουλευτικά έδρανα, επειδή το κοινοβούλιο έχει ανάγκη από έναν γελωτοποιό.

Δεν υπάρχουν σχόλια: