Ευτυχία το μνημόνιο!

Ποτέ μου δεν πίστευα πως οι άσχημοι και κακοφτιαγμένοι άνθρωποι είναι και σαν χαρακτήρες…παλιάνθρωποι!

Η άποψή μου αυτή είναι στεριωμένη μέσα μου από τα παιδικά χρόνια, όταν διαβάζοντας την Παναγία των Παρισίων του Ουγκώ, ο Κουασιμόδος, αυτός ο τερατόμορφος άνθρωπος, μου φάνταζε καλοφτιαγμένος άγγελος, με την απέραντη ομορφιά ψυχής.
Έλα μου όμως που ο κάθε κανόνας έχει και τις εξαιρέσεις του…
Και ακριβώς την επιβεβαίωση του κανόνα ήρθε να επαληθεύσει η κτηνώδης δήλωση του Πάγκαλου ότι ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ!
Όχι πως δεν θα μπορούσε να είναι ευτυχία το μνημόνιο, αλλά με μια σχετική επεξήγηση, για ποιους είναι ευτυχία.
Είναι ευτυχία για τους λογής κερδοσκόπους που απομυζούν τον ιδρώτα και τους κόπους των λαών, είναι ευτυχία για κείνους που σχεδιάζουν στο χαρτί για το ποιοι θα ζουν με αξιοπρέπεια και ποιοι θα τρέχουν στα δημόσια συσσίτια.
Είναι ευτυχία για τα ανθρωπόμορφα γουρούνια, που προκειμένου να κυβερνήσουν και να πάρουν την κουτάλα της εξουσίας στα χέρια τους, δεν διστάζουν να δίνουν χίλιες δυό υποσχέσεις στους ψηφοφόρους, γνωρίζοντας ότι αυτά που τάζουν και λένε δεν έχουν καμιά σχέση με την αλήθεια.
Είναι ευτυχία το μνημόνιο, τέλος, για όλους όσους οι συνέπειες από την εφαρμογή του δεν τους αγγίζουν, όπως συμβαίνει με τον κυνικό και αναίσθητο Πάγκαλο, που σίγουρα το μνημόνιο γιαυτόν είναι μια ακόμα αφορμή να δείξει στους ανόητους, που τον ψηφίζουν και τον στέλνουν στη βουλή, πόσο έξυπνος είναι και τι πηγαίο χιούμορ διαθέτει…

Χαίρομαι και λυπάμαι

-Χαίρομαι που δεν είμαι δημότης Αθηναίων, γιατί αν ήμουν θα ψήφιζα αναγκαστικά τον Καμίνη για να ξεκουμπιστεί ο ομερ πριόνης.
-Λυπάμαι που δεν ανήκω στην εκλογική περιφέρεια της κεντρικής Μακεδονίας, όχι για να ψηφίσω τον Μπόλαρη αλλά για να μαυρίσω αυτόν το γελοίο τύπο που εκτός από Ζορό, αη Βασίλης κλπ, μεταμφιέζεται επί σειρά ετών και σε Νομάρχη…
-Χαίρομαι που δεν ψηφίζω στον Πειραιά κι έτσι θα αποφύγω εκείνον τον αλαζόνα υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ, Μίχα, που θεώρησε τον εαυτό του καλύτερο από το Φασούλα-όχι πως ήταν και πετυχημένος ο τελευταίος, αλλά ένα ήθος το είχε…
-Λυπάμαι που στο δήμο που ψηφίζω ο υποψήφιος του ΣΥΝ δεν πέρασε στο δεύτερο γύρο και που τόσο ο επίσημος πράσινος υποψήφιος όσο και ο ¨αντάρτης¨ με αναγκάζουν (επειδή δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιος είναι λιγότερο ανίκανος), να το ρίξω άκυρο.
-Χαίρομαι που ο καπετάν Αλέκος πάτωσε στη Αττική, αλλά λυπάμαι που εξαιτίας αυτού οι τροϊκανοί θα συνεχίσουν να περιφέρονται ελεύθερα στο κέντρο της Αθήνας!
-Λυπάμαι που ο λαός της Αθήνας θεώρησε σοβαρότερη την υποψηφιότητα αυτού του τύπου που παρουσιάζει την ταξιδιάρικη εκπομπή της ΝΕΤ, από την όντως σοβαρή και ενημερωμένη υποψήφια του ΣΥΝ κ. Ε. Πορτάλιου.
-Χαίρομαι που το ΚΚΕ αύξησε πανελλαδικά τις δυνάμεις του, όμως λυπάμαι που δεν με άφησε να πανηγυρίσω μαζί του επειδή δεν με θεωρεί αριστερό, θέλοντας να με πείσει για μια ακόμα φορά πως η απομόνωση άλλαξε όνομα και λέγεται αριστερά…

Αριστερά,αλλιώς φούντο!

Με την απειλή ότι θα πάμε για βουλευτικές εκλογές αν ο Σγουρός και οι άλλοι πράσινοι πατώσουν στις αυτοδιοικητικές αύριο, μας απειλεί ο ΓΑΠ και πήραμε μια τρομάρα…

Για φαντάσου λέει !
Να πάμε για εκλογές καλέ συ ΓΑΠ.
Κι αν τις χάσεις;
Και καλά να βγει ο Σαμαράς-για την Παπαρήγα λίγο δύσκολο- αλλά σου πέρασε ποτέ από το μυαλό να βγει νικητής από τις εκλογές το κόμμα που οργανώνει ο Μίκης;
Δεν τον είδες πως γυάλιζε το μάτι του όταν έκανε τη δήλωση-απειλή ότι αν προσφύγεις στις κάλπες πρόωρα αυτός θα διεκδικήσει την εξουσία με το ¨κίνημα πολιτών¨-ή κάπως έτσι;
Το κρίμα στο λαιμό σου-αν κι εδώ που τα λέμε-χειρότερα από σένα δεν θα κυβερνούσε ούτε ο Μίκης!


Καλή νίκη σε όλους αδέρφια-φτάνει να ψηφίζετε αριστερά!

Ένα ακόμα λάθος-Άλλη μια χαμένη ευκαιρία

Για κείνον που παρακολουθεί την πορεία της αριστεράς στη χώρα μας εύκολα αντιλαμβάνεται πως η σημερινή της διάσπαση είναι μια ακόμα χαμένη ευκαιρία για το άπλωμά της επιρροής της στον πλατύ κόσμο, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Η αρχή των χαμένων ευκαιριών ξεκίνησε με την λάθος εκτίμηση του συσχετισμού δυνάμεων και την έναρξη του εμφυλίου με το προδιαγραμμένο οικτρό τέλος.
Η πορεία των λαθών συνεχίστηκε με την αποχή από τις εκλογές του ΄46, τη διάσπαση του ΄68, για να φτάσουμε στο σήμερα όπου ένας ενιαίος και δυναμικός συνασπισμός δυνάμεων της αριστεράς αναπτέρωσε τις ελπίδες όλων των απογοητευμένων φίλων και οπαδών της.
Είναι τόσο χοντροκομμένη αυτή η σημερινή διάσπαση του ενιαίου συνασπισμού που αναρωτιέται κανείς αν πρόκειται για βλάκες που δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους ή για μωροφιλόδοξους που δεν αναγνωρίζουν ικανότητες ηγέτη σε κανέναν πλην του εαυτού τους. Την περίπτωση να πρόκειται για χαφιέδες που εκτελούν ¨διατεταγμένη υπηρεσία¨ την απορρίπτω, γιατί αυτό παραπέμπει σε άλλες εποχές όπου η πρακτορολογία και ο χαφιεδισμός ήταν στην ημερήσια διάταξη…
Ποια μεγαλύτερη ευκαιρία θα μπορούσε να δοθεί στην αριστερά από όσο αυτή που παρουσιάστηκε σήμερα, με το μνημόνιο, που ανάγκασε τους δυό εταίρους του δικομματισμού να ξεμείνουν από επιχειρήματα και να τραυλίζουν τα χιλιοειπωμένα τους συνθήματα, που όταν δεν μας προκαλούν την οργή μάς χαρίζουν άφθονο γέλιο;


Επειδή όμως η αισιοδοξία από τον κόσμο της αριστεράς δεν λείπει, δεν παύει να ελπίζει πως το λάθος αυτών των αυτοδιοικητικών εκλογών θα είναι το τελευταίο και πως στις επόμενες βουλευτικές εκλογές οι σκόρπιες δυνάμεις της θα ενωθούν, για να κάνουν τη θεωρία πράξη.
Αν αυτό δεν συμβεί ούτε και τότε θα σημαίνει όχι ότι δεν θέλουν, ούτε το ότι δεν μπορούν, αλλά ότι δεν υπάρχει όραμα.
Κι όταν δεν υπάρχει όραμα αυτό που απομένει είναι τα κούφια λόγια, οι ¨έξυπνες¨ ατάκες και τα ¨επαναστατικά τσιτάτα¨.
Με αυτά τα ¨προσόντα¨, όμως, το μόνο που μπορείς να εισπράξεις από τον κόσμο είναι τα ειρωνικά σχόλια, στην καλύτερη ή κανα γιαούρτι στη χειρότερη…

Χαιρετίσματα...

Πήγα σον οδοντίατρο για καθάρισμα δοντιών.

Χρόνια πελάτης του συγκεκριμένου και αν και  Πασόκος του συγχωρώ το ¨ελάττωμα¨ επειδή είναι καλός στη δουλειά του.
Μιλήσαμε για το μνημόνιο, για τους ξένους που κάνουν κουμάντο στη χώρα μας, για την ανεργία, για τη φτώχεια για την πείνα, και αφού συμφωνήσαμε πως τα πράματα δεν πάνε γενικώς καλά, τον ρώτησα τη θέλει για τη δουλειά του.
-Εξήντα ευρώ, μου είπε.
Του τάδωσα, τον ευχαρίστησα, τον χαιρέτησα και έφυγα.
Απόδειξη;
Όχι, δεν μου έδωσε κι εγώ ντράπηκα να του ζητήσω.
Αν έτσι συμπεριφέρονται οι Πασόκοι εύκολα φαντάζεται κανείς τι κάνουν οι άλλοι…
Το ωραίο είναι που μου είπε ότι κατεβαίνει και υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ και θέλει την ψήφο μου στο δεύτερο γύρο-για τον πρώτο μου…επιτρέπει να ψηφίσω τον υποψήφιο του ΣΥΝ.
Σκέφτηκα να του πω ότι και δέκα γύρους να είχαμε, ψήφο από μένα δεν θάπαιρνε.
Δεν του το είπα, γιατί τον επόμενο μήνα θα ξαναπάπάω για ένα σφραγισματάκι και φοβήθηκα μη θυμηθεί την άρνησή μου και ξεχάσει να μου κάνει νάρκωση!
Αυτά, κι άμα αποκτήσουμε εμείς συνείδηση υπεύθυνου πολίτη εμένα να με χαι…ρετίσετε.

Ειναι η βουλή μπορντέλο;

Ένα πράμα που δεν μπορώ να συγχωρήσω σε φίλους γνωστούς και άγνωστους δημοκρατικούς πολίτες είναι όταν, παρασυρμένοι από την αγανάκτησή τους, αποκαλούν ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς ψεύτες, κλέφτες, ανίκανους και απατεώνες. Το λέω στον κύκλο μου και δεν παύω να το λέω όπου κι όποτε μου δίνεται η ευκαιρία: μόνο οι ιδεολογικά ακραίοι ¨δικαιούνται¨ να αποκαλούν και να βάζουν την ίδια ταμπέλα σε ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς και τα κόμματα.
Πάνω εκεί στηρίχτηκε και η χούντα και μας έκατσε εφτά χρόνια στο σβέρκο.
Μεταξύ μας, καλύτερα ένας ψεύτης πολιτικός παρά ένας καραβανάς…
Τον ψεύτη, τον ανίκανο, τον απατεώνα πολιτικό, ακόμα και έναν ηλίθιο πρωθυπουργό, έχεις τη δυνατότητα να τον στείλεις σπίτι του, τον παλιάνθρωπο-εγκληματία καραβανά, πως θα τον στείλεις στον αγύριστο; Το σλόγκαν: αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα θα τις είχαν βγάλει παράνομες, μόνο σαν εξυπνακίστικο και ξεπερασμένο σύνθημα μπορεί να ακουστεί.
Αν οι εκλογές δεν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα τότε τι είναι αυτό που θα μπορούσε να τα αλλάξει;
Οι επαναστάσεις;
Τις είδαμε κι αυτές.
Εβδομήντα χρόνια σοβιετικής εξουσίας και δεν βρέθηκαν άνθρωποι να στηρίξουν το σύστημα, όταν αυτό κατέρρεε σαν πύργος από χαρτόνι…
Πενήντα χρόνια στην εξουσία η επανάσταση του Κάστρο στην Κούβα και αρχίζει κι αυτή να φυλλοροεί, αφού δεν κατάφερε να κάνει το όραμα πραγματικότητα.
Μένει η Βόρεια Κορέα να στηρίζει τις…ιδέες της επανάστασης, αλλά αυτό το σύστημα διακυβέρνησης έχει σχέση με το σοσιαλισμό όσο η σημερινή Κίνα με τον κομμουνισμό…
Για να μη μηδενίσω όμως το ρόλο των επαναστάσεων, δέχομαι ότι αυτές είναι αναγκαίες όταν ο τύραννος χωρίς την έγκριση του λαού καταλαμβάνει την εξουσία και μιλάει γιαυτόν (το λαό) χωρίς αυτόν.
Το κακό, βέβαια, είναι πως οι περισσότεροι από όσους σήμερα καταφέρονται κατά των πολιτικών και της βουλής, αποκαλώντας την μπορντέλο που πρέπει να καεί, όταν (κούφια η ώρα) έρθουν οι καραβανάδες θα λουφάξουν, νοσταλγώντας ακόμα και τον κουρασμένο της Ραφήνας. Μη σου πω δηλαδή ότι θα θεωρούν και τη σημερινή κυβέρνηση του μνημονίου, με τον αχαρακτήριστο πρωθυπουργό, σαν το απόλυτο του σοσιαλισμού!

Ο σταυρός της Ελευθερίας

Την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ την αγοράζω κάθε Κυριακή σκέτη.
Αυτή τη φορά την πήρα με το DVD επειδή ήθελα να απολαύσω τις ΓΕΦΥΡΕΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΙΣΟΝ.
Είχε όμως και ακόμα ένα DVD προσφορά η ¨Ε¨: την Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Ομολογώ πως δεν είναι και από τις τραγουδίστριες που με ενθουσιάζουν ιδιαίτερα, αλλά δεν την απορρίπτω κιόλας.
Όταν έβαλα να δω και να ακούσω το δισκάκι, δεν πίστευα αυτό που έβλεπα.
Δεν φτάνει που στο λαιμό της είχε κρεμασμένο το σταυρό, σαν την Κανέλλη, αλλά και στο πάλκο, στο οποίο στέκονταν και νιαούριζε, λαμπίριζε ένας τεράστιος σταυρός σαν και αυτόν που χρησιμοποιεί στις τελετές της η ΚΟΥ- ΚΛΟΥΞ - ΚΛΑΝ.
Τώρα θα μου πεις, και που το παράξενο. Εδώ ο ΓΑΠ πριν κάμποσα χρόνια δήλωνε άθεος και σήμερα καλεί τις κάμερες να τον αποθανατίσουν, πότε ανάβοντας ένα κερί, πότε προσκυνώντας ευλαβικά κάποια ¨θαυματουργή¨ εικόνα και πότε φιλώντας το χέρι κάποιου δεσπότη!
Αυτός βέβαια μας δουλεύει κανονικά, αφού είναι σίγουρο ότι είναι θρήσκος όσο κι εγώ, αλλά η Αρβανιτάκη;
Να ψαρεύει (κι αυτή) πελάτες μέσω της ορθοδοξίας ή είναι φαν του ενός και μοναδικού αληθινού Θεού;
Επειδή το ρεπερτόριό της φέρνει κάπως προς το ανατολίτικο, βάρδα μη τύχει στο ακροατήριό της κάνας φανατικός μουσουλμάνος και την ώρα που τραγουδάει βάλει φουρνέλο στο σταυρό!
Ούτε ψύλλος, (σταυρός) στον κόρφο της…