Το χαράτσι της Δήμητρας

Η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου λέει ότι της έβαλαν να πληρώσει χαράτσι 20000€ για τα σπίτια που έχει, αλλά αδυνατεί να τα πληρώσει γιατί, λέει πάλι, η σύνταξη που παίρνει από το μακαρίτη σοσιαλιστή πρωθυπουργό είναι μόνο 1500€.

Ειλικρινά λυπάμαι τη χήρα με την πενιχρή σύνταξη αλλά κι εκείνη βρε αδερφέ, τόσα χρήματα πέρασαν από τα χέρια της δεν μπορούσε να βάλει κάτι στη μπάντα;

Και κείνος ο Τσουκάτος μόνο στο κόμμα έδινε τις οικονομικές ενισχύσεις από τη Ζήμενς;

Αμ ο Άκης ο ωραίος; μόνος του έτρωγε τις προμήθειες από τα υποβρύχια;

Είπα ότι λυπάμαι τη χήρα, αλλά δεν την φοβάμαι εγώ αυτή. Όλο και κάποιο τρόπο θα βρει να πληρώσει το χαράτσι των 20000€.

Εδώ κατάφερε κοτζάμου Αντρέα να τον ντύσει  γαμπρό στα γεράματα, σε μερικές χιλιάδες ευρώ θα κωλώσει;

Θα πει, ίσως, κάποιος: ναι αλλά τότε η Δήμητρα ήταν νέα και μπορούσε να σαγηνεύσει.

Μπα, και τώρα εύκολο είναι.

Θέληση να υπάρχει και ραμολιμέντα με χρήμα ο τόπος γεμάτος...

Έχει ο λαός χιούμορ;

Η τρόικα ζητάει υπογραφές για τήρηση των συμφωνιών από τα δυό μεγάλα κόμματα. Ούτε που σκέφτηκε καν να ζητήσει υπογραφές από το ΚΚΕ και το ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Αυτό από μόνο του δείχνει τη βαθιά υποτίμηση του λαού, για τον οποίο λαό, είναι σίγουροι ότι θα ξαναδώσει  την εξουσία είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στη Νέα Δημοκρατία.

Εδώ δεν χρειάζονται ούτε πολιτικές αναλύσεις ούτε συνθήματα ούτε καταγγελίες για αυτή την περιφρονητική στάση της τρόικας απέναντι στο λαό. Χρειάζεται μόνο ο λαός να αντιμετωπίσει με χιούμορ την όλη κατάσταση και να δώσει στα κόμματα της αριστεράς ένα ποσοστό πάνω από 60%!

Έχει όμως ο λαός τόσο αναπτυγμένο το αίσθημα του χιούμορ;

Δεν ξέρω αλλά ελπίζω…

Ούτε κι αυτός αθροίζεται...

Και κει που λες ότι κάτι θα γίνει και επιτέλους η αριστερά θα βγει από το λήθαργο και ενωμένη θα διεκδικήσει την εξουσία, νάσου κι ο σύντροφος Κουβέλης που δηλώνει ότι ο δικός του χώρος δεν αθροίζεται με την υπόλοιπη αριστερά.

Μωρέ κοίτα να δεις κάτι ηγέτες που μας προκύπτουν από το πουθενά και γράφοντας στα αρ..χεία τους τον κόσμο που φωνάζει για την αναγκαιότητα μιας ενωμένης αριστεράς, το μόνο που τους απασχολεί είναι πόσες έδρες τους δίνουν τα δημοκοπικά ποσοστά.

Μετά την ηγεσία του ΚΚΕ, λοιπόν, που δηλώνει ότι δεν αθροίζεται γιατί δεν είναι αριστεροί αλλά κομμουνιστές, έχουμε και τη ΔΗΜ.ΑΡ  που ναι μεν δεν αθροίζεται αλλά δεν μας δίνει να καταλάβουμε τι σόι αριστερά είναι αυτή και που στοχεύει η μοναχική της πορεία.

Το συμπέρασμα που βγαίνει, κατόπιν αυτών, είναι πως τόσο το ΚΚΕ όσο και η ΔΗΜ.ΑΡ  αγνοούν την πρόσθεση αλλά είναι ασυναγώνιστοι στη διαίρεση!

Με τέτοια αριστερά το μέλλον του GAP  και της παρέας του προβλέπεται κάτι παραπάνω από ευοίωνο…

Εγώ τι σου φταίω;

Όταν επιλέγεις  να σε κυβερνάει ένας τύπος που από μακριά φωνάζει ότι είναι ηλίθιος…

Όταν  αφήνεις τον ηλίθιο και πας με τον καιροσκόπο…

Όταν ενημερώνεσαι από τους Καψήδες…

Όταν δεν βγαίνεις στο δρόμο να φωνάξεις….

Όταν είσαι φτωχός σαν κι εμένα και προσκυνάς τους δυνάστες σου…

 Εγώ τι σου φταίω ρε βόδι και με παίρνεις στο λαιμό σου με τις επιλογές σου;

Τα έλεγε κι ο παππούς μου Αλέκα...

 <<…Χρειάζεται να γίνουν άμεσα εκλογές, όχι πως θα αλλάξει τίποτα…>>, δήλωσε μεταξύ άλλων η συντρόφισσα Αλέκα η οποία τελευταία δείχνει να κονταροχτυπιέται με τη λογική…

Λίγο έλειψε να μας πει ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν την κοινωνία, θα τις είχαν βγάλει παράνομες, και όχι πως θα ήταν κατ΄ ανάγκη κακό αν το έλεγε, όμως το τι λέει κάποιος είναι σε συνάρτηση με το χρόνο το χώρο και τη θέση που βρίσκεται.

Τα έλεγε κι ο παππούς μου κάτι τέτοια, αλλά ο παππούς μου ήταν απλός αγρότης και έτοιμος να αρπάξει το όπλο γιατί πίστευε πραγματικά ότι με τις εκλογές το μόνο που αλλάζει είναι οι καρέκλες και οι  πισινοί που φιλοξενούνται  στις καρέκλες.

Και την εποχή εκείνη ο παππούς μου φόραγε τσαρούχια από δέρμα γουρουνιού, ρούχα που το ένα μπάλωμα κάλυπτε το άλλο, και κρέας έτρωγε κάθε Πάσχα…

Σήμερα που όλοι βρίσκονται με ένα κινητό και ένα τηλεκοντρόλ στο χέρι είναι κάπως δύσκολο να πεις ότι με τις εκλογές δεν αλλάζει τίποτα.

Πολλά μπορούν να αλλάξουν με τις εκλογές, πέρα από τους πισινούς στις καρέκλες, αλλά πρέπει να αλλάξει πρώτα η νοοτροπία της ηγεσίας του ΚΚΕ και να απλώσει το χέρι για συνεργασία με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς.

Τώρα, βέβαια, ξέρω ότι ματαιοπονώ και τέτοια συνεργασία με τέτοιους ανθρώπους να ηγούνται στο ¨κόμμα της εργατικής τάξης¨ είναι αδιανόητη. Με κέντρισε απλά η παραπάνω δήλωση της Αλέκας και θέλησα να πω τα χιλιοειπωμένα, που ελπίζω να μη θυμίζουν το λαγό, του γνωστού ανέκδοτου, που έλεγε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα…

Ρε ούστ!

Τώρα εσύ τι πιστεύεις; είναι αυτοί  ικανοί να  λύσουν τα προβλήματα της χώρας;

Η τελετή θυμίζει κάποιες ανάλογες των φύλαρχων  στα βάθη της ζούγκλας του Αμαζόνιου.

Αν παρόλα αυτά στις ερχόμενες εκλογές τους ξαναδώσεις την άδεια να σε κυβερνήσουν, να το ξέρεις πως δεν θα φταίνε αυτοί, αλλά εσύ που δεν βαρέθηκες να τους κουβαλάς στο σβέρκο. 

Να σαρώσουμε τα σκουπίδια

>>Δεν είμαστε αριστεροί αλλά κομμουνιστές και μη μας μπερδεύετε με άλλους χώρους, δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία τα στελέχη του ΚΚΕ.

Κοίτα τώρα να δεις τη ζημιά μπορεί να πάθει το κόμμα της εργατικής τάξης από την άγνοια των δημοσιογράφων, που επιμένουν να προσθέτουν στις δυνάμεις της αριστεράς και το ΚΚΕ, προκειμένου να τους πουν ότι αυτές οι δυνάμεις ενωμένες μπορούν μέχρι και την εξουσία να διεκδικήσουν.

Κι αρχίζει στη συνέχεια μια συζήτηση περί καθαρότητας της ιδεολογίας του ΚΚΕ που, σε μένα τουλάχιστον, μόνο εμετικές τάσεις προκαλεί.

Να καίγεται το σύμπαν, ο καπιταλισμός να έχει ξεσαλώσει, να κινδυνεύομε να μας πάρουν και τα σώβρακα, κι αυτοί να επιμένουν στη μοναχική τους πορεία προς την ¨αταξική κοινωνία¨.

Το ότι μια Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε χωρίς να ανοίξει μύτη και το ότι σε εκλογές πλήρους ελευθερίας τα ποσοστά του κόμματος, που επί εβδομήντα χρόνια κυριαρχούσε στη Ρωσία, θυμίζουν πολικές θερμοκρασίες, ουδόλως τους απασχολούν.

Κολλημένοι  σε μια ιδεολογία που απέτυχε στην πράξη, θυμίζουν τους  φανατικούς χριστιανούς που  επιμένουν  να μας πείσουν ότι ο Αδάμ και η Εύα ήταν τα πρώτα δημιουργήματα της πλάσης.

Φωνάζει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, μέσω του Τσίπρα και των στελεχών του, ότι καιρός να παραμεριστούν τα όσα χωρίζουν  τους δυό χώρους και να επικεντρωθούν στα έστω ελάχιστα που τους ενώνουν, αλλά μάταια…

Και μένεις τώρα εσύ να κλαις  τα χαμένα  σου χρόνια και τους αγώνες που έδωσες μέσα από τις τάξεις του ΚΚΕ, πιστεύοντας ότι συμβάλεις βήμα-βήμα στο οικοδόμημα του σοσιαλισμού, ενώ μάλλον τις επιχειρήσεις του Κόμματος έχτιζες και τις καρέκλες των επαγγελματιών της επανάστασης στήριζες.

Φυσικά δεν φταίνε μόνο τα μετρημένα στελέχη του ΚΚΕ γιαυτή την μονόχνοτη πορεία  του κόμματος, αλλά και οι εκατοντάδες χιλιάδες μέλη και οπαδοί που τυφλά ακολουθούν  τα συνθήματα και τα τσιτάτα που παραπέμπουν σε μια ουτοπική κοινωνία. Σε μια κοινωνία που όμοιά της υπάρχει μόνο στη άλλη ζωή, στη ζωή που μας υπόσχονται από τους άμβωνες των εκκλησιών οι παπάδες…

Εμείς, όμως, αυτή τη ζωή που ζούμε  θέλουμε να καλυτερεύσουμε και το θέλουμε τώρα, σήμερα, τώρα που είμαστε ζωντανοί όχι όταν πεθάνουμε.

Καιρός λοιπόν οι χιλιάδες αγνοί φίλοι, οπαδοί, και μέλη του ΚΚΕ να αναγκάσουν την ηγεσία να αλλάξει πορεία και να πορευτεί στις δύσκολες αυτές ώρες με το σύνολο των αριστερών δυνάμεων, ώστε όλοι μαζί και μόνο με ένα φύσημα να σαρώσουμε τα σκουπίδια που θέλουν να κυριαρχούν στις ζωές μας…