Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012
Ο ΚΟΜΦΕΡΑΝΣΙΕ
Τον είπε κομφερανσιέ της κυβέρνησης τον Καρατζαφέρη ο Τσίπρας και κείνος του απάντησε ότι ήταν στα νιάτα του κομφερανσιέ, αλλά δεν πήρε ποτέ έργα από το δημόσιο, όπως έκανε κάποιος από τους συγγενείς του τελευταίου.
Δεν στέκομαι στο τι και αν και πως ανέλαβε η οικογένεια του Τσίπρα δημόσια έργα. Στέκομαι όμως στο γεγονός του πόσο χρήσιμο είναι να έχει ένας κομματικός σχηματισμός στις τάξεις του και έναν πρώην διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ).
Με το που σου μπαίνει κάποιος στο ρουθούνι βάζεις τον πρώην κυπατζή βουλευτή σου και ψάχνει τους φακέλους για να βρει κάτι μεμπτό από το παρελθόν του ενοχλητικού. Κι αν δεν βρεις κάτι για τον ίδιο δεν έχει σημασία. Υπάρχει και το σόι. Όλο και κάποιος κάτι θα έχει κάνει. Κι αν δεν έχει κάνει φροντίζεις εσύ να το δώσεις με τέτοιο τρόπο που να φαίνεται ένοχος.
Είναι η μέθοδος του Γκαίμπελς.
Γνωστή και αγαπητή από τους ομοϊδεάτες του αρχηναζί.
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012
Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ
Που είναι οι νέοι; γιατί δεν συμμετέχουν στις διαδηλώσεις;
Είναι η μόνιμη επωδός που ακούω από τον καιρό…που ήμουν νέος!
Γιατί, κακά τα ψέματα, ποτέ και σε καμιά κοινωνία η συμμετοχή των νέων σε μαζικές κινητοποιήσεις δεν ήταν η αναμενόμενη. Πάντα τις εξελίξεις τις καθόριζαν οι λίγοι που αποφάσιζαν να τραβήξουν μπροστά και στη συνέχεια ακολουθούσαν οι πολλοί ή δεν ακολουθούσαν-ανάλογα την ηγεσία και σε ποιο βαθμό ήταν ικανή να εμπνεύσει τις μεγάλες μάζες.
Σήμερα, με λίγα λόγια, λείπει η ηγεσία που θα μπορούσε να δώσει πνοή και να ξεσηκώσει τους πολλούς και τους νέους.
Κι ενώ λείπουν οι νέοι ηγέτες, με τις νέες ιδέες, έχουμε περίσσευμα παλιών ηγετών, που πολλές φορές το μόνο που κάνουν είναι να μπερδεύουν τον κόσμο παρά να του δίνουν διεξόδους…
Όταν ακούς το Θεοδωράκη και το Γλέζο να συναγωνίζονται σε εθνικιστική έξαρση την ακροδεξιά ιδεολογία(αν δεν την ξεπερνούν),το μόνο που μπορείς να περιμένεις είναι είτε το κάψιμο Γερμανικών ή Αμερικάνικων σημαιών, είτε να αναθερμαίνεται το όνειρο της κόκκινης μηλιάς…
Παρά τη γκρίνια μας, όμως, ας ήμαστε αισιόδοξοι.
Όποτε ο κόσμος έπρεπε να αλλάξει πάντα βρίσκονταν οι άνθρωποι που μπορούσαν να εμπνεύσουν τα πλήθη και να γυρίσουν τον τροχό της ιστορίας.
Και δεν ήρθε ακόμα αυτή η ώρα; θα αναρωτηθούν, ίσως, κάποιοι.
Όχι δεν ήρθε!
Όταν θα έρθει, θα έρθει χωρίς φανφάρες και μεγαλόπνοα συνθήματα.
Όταν δεν θα το περιμένει κανείς.
Όταν ο κόμπος φτάσει στο χτένι!
Όταν δεν θα υπάρχει τροφή να μπει στο τσουκάλι αλλά ούτε και τσουκάλι να δεχτεί την τροφή.
Όταν ο (άνεργος) γείτονάς μου θα αναγκαστεί να πουλήσει τα δυο από τα τρία αυτοκίνητα της οικογένειας, επειδή δεν θα μπορεί να τα συντηρήσει…
Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012
Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012
Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012
ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ
Κι άντε τώρα εσύ να πεις στο Μήτσο, που μια ζωή φοβόταν τον κομμουνισμό επειδή του είπαν ότι είναι κακό πράμα, ότι είναι καιρός να πάψει να πιστεύει αυτούς που του το είπαν.
Να πω και τη μαύρη αλήθεια, τον αποφεύγω κιόλας, μη και με ρωτήσει πως διάολο γίνεται το ΚΚΕ να καταφέρεται κατά του αιμοδιψή καπιταλιστή ιδιοκτήτη της χαλυβουργικής, όταν το ίδιο κατέφυγε στο άρθρο 99 δηλώνοντας πτώχευση της τυποεκδοτικής, της οποίας είναι ιδιοκτήτης.
Ξέρω, υπάρχουν επιχειρήματα για να τον αντικρούσω, αλλά να πάρει η ευχή δεν το κάνω επειδή θα νομίσει ή ότι τον κοροϊδεύω ή ότι είμαι πολύ βλάκας!
Γιατί, εδώ που τα λέμε, καλά πάνε τα πράματα όταν είσαι ταμπουρωμένος στο μετερίζι σου και απροσπέλαστος εξαπολύεις τα βόλια σου κατά των αντιπάλων σου.
Όταν όμως ο αντίπαλος καταφέρει να σε εξαναγκάσει να αφήσεις την ασφάλεια της ιδεολογικής σου φωλιάς και σε πολεμάει με τα ίδια όπλα, τι κάνεις;
Τι λες σε όλους αυτούς που σε εμπιστεύονται όταν δεν είσαι σε θέση να προστατέψεις τους εργαζόμενους των επιχειρήσεών σου;
Δεν είναι απάντηση το να τους λες ότι μέσα σε συνθήκες καπιταλισμού δεν μπορείς να συμπεριφέρεσαι σοσιαλιστικά.
Δεν είναι απάντηση να τους λες ότι ναι μεν τους απολύεις αλλά τους αποζημιώνεις κανονικά.
Δεν είναι απάντηση αυτή που δίνεις όταν σε ρωτάνε γιατί δεν συμπορεύεσαι με την υπόλοιπη αριστερά ότι εσύ δεν είσαι αριστερό κόμμα αλλά κομμουνιστικό.
Μπορεί αυτές οι απαντήσεις να ικανοποιούν το φανατικό ακροατήριο, δεν πείθουν όμως κανέναν που δεν φορά ιδεολογικές παρωπίδες και που τα συνθήματα τα χρησιμοποιεί μόνο στις πορείες και όχι σαν επιχείρημα διαλόγου.
Καλό μήνα!
Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012
ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ
Αυτά τα ξεχαρβαλωμένα κουφάρια ήταν ζαρντινιέρες που στόλιζαν και ομόρφαιναν αυτό το δρόμο. Τώρα είναι αυτό που φαίνεται επειδή ξηλώθηκαν για να γίνουν καυσόξυλα..
Σε λίγο θα πάρουν σειρά τα δέντρα.
Ελπίζω στη συνέχεια την ίδια τύχη να έχουν και οι υπεύθυνοι της κατάρρευσης της χώρας και της εξαθλίωσης του λαού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



