Την
ενότητα και τη συνεργασία της αριστεράς, με στόχο να απαλλαγούμε από τους τρισάθλιους
τύπους που μας κυβερνάνε, μόνο με το χιούμορ μπορείς να την αντιμετωπίσεις. Αν
θελήσεις να σταθείς σοβαρά και να προσπαθήσεις να κάνεις διάλογο, το λιγότερο
είναι να ανταλλάξεις βαριές κουβέντες με γνωστούς και φίλους της άλλης πλευράς,
και το πιο βαρύ να παίξεις ακόμα και ξύλο.
Με
την τροπή που πήραν τα πράγματα σήμερα, κάθε άλλη σκέψη για προσέγγιση και
κοινή δράση όμορων ιδεολογικών χώρων αφορά μόνο τους (λίγους) ρομαντικούς που
πήραν κατά γράμμα τη θεωρία και δεν βλέπουν (ή δεν μπορούν να δουν) ότι οι
ανθρώπινες αδυναμίες είναι πάνω από ιδεολογίες και τσιτάτα. Μακάρι κάποτε να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά για τούτη τη ζωή δεν το βλέπω. Στην άλλη ζωή ίσως.
Αν υπάρχει άλλη ζωή.






