ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ

Ένας-ένας οι ιδεολογικοί αντίπαλοι του Σαμαρά εξουδετερώνονται. Πρώτα η Χρυσή Αυγή (σωστά) και τώρα ο Καρατζαφέρης, που όλα δείχνουν ότι οδεύει και κείνος προς τη φυλακή (και πάλι σωστά), αφήνουν το πεδίο ελεύθερο στο να κυριαρχήσει ο Σαμαράς στο δεξιό και ακροδεξιό στρατόπεδο.

Όλα αυτά βέβαια με την προϋπόθεση πως ο λαός θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται σαν αγέλη και θα πάει στην κάλπη με παρωπίδες.
Σήμερα, όμως, στην εποχή των μνημονίων, πρέπει να είσαι πρόβατο για να ακολουθήσεις τον τσοπάνο που σε πάει κατευθείαν στο χασάπη.
Και βέβαια μόνο οι ιδεολογικά φανατισμένοι,  και όσοι έχουν τάσεις αυτοκτονίας, θα δώσουν ψήφο σε μια κυβέρνηση που το μόνο που μπορεί να τηρεί με ευλάβεια είναι οι εντολές της τρόικας.
Οι υπόλοιποι, που είναι και η πλειοψηφία,  είναι βέβαιο πως θα θελήσουν να αλλάξουν την αρρωστημένη αυτή κατάσταση που ζούμε.
Αν δεν το κάνουν η επόμενη ελληνική κυβέρνηση θα εγκατασταθεί στη Γερμανία, για να απαλλάξει την τρόικα από κόπο και έξοδα μεταφοράς τους στη χώρα μας, προκειμένου να μεταφέρουν τις εντολές της Μέρκελ.

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ...

Το ουδέν κακόν αμιγές καλού ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της Μαρίας Δαμανάκη και του Μίμη Ανδρουλάκη.
Χωρίς τον ξεσηκωμό στο πολυτεχνείο, και τη συμμετοχή τους σε αυτόν, το πολλή η Δαμανάκη μετά την πτώση της χούντας να ήταν υπάλληλος σε κάποια δημόσια υπηρεσία και ο Ανδρουλάκης, αν δεν ήθελε το δημοσιοϋπαλληλίκι, ένας αποτυχημένος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων.

Το  ρητό όμως έχει και την αντιστροφή του που λέει ότι ουδέν καλόν αμιγές κακού και αφορά όλους εκείνους, τους πολλούς, που ναι μεν ο ξεσηκωμός συνέβαλε στην πτώση της χούντας αλλά δεν ωφέλησε  τους ίδιους προσωπικά  αυτή τους  η συμμετοχή. Άλλους  γιατί σκοτώθηκαν, άλλους γιατί έμειναν σακάτηδες, και τους υπόλοιπους γιατί προτίμησαν την αφάνεια από τα οφίκια. Για να μην ισοπεδώνουμε όμως τα πράγματα οφείλουμε να δεχτούμε ότι τόσο η Δαμανάκη όσο και ο Ανδρουλάκης είχαν και τις ικανότητες για να αναρριχηθούν στην πολιτική ζωή του τόπου.
Ικανότητες πολλές και σπάνιες, με πρώτη εκείνη του γλείφτη.

Ο ΤΖΙΜΗΣ

 

Ο Τζιμάκος ή έχει σαλτάρει ή έχει περάσει απέναντι και λέει όλα αυτά τα τρελοπαλαβά και εντελώς ξεκάρφωτα.

Δεν μπορείς να εξηγήσεις διαφορετικά αυτό το λίβελο κατά του συνόλου της αριστεράς και με τέτοιο χυδαίο τρόπο.
Αν δεν ήταν ο Αποστόλης της ελληνοφρένειας, που του έπαιρνε τη συνέντευξη,  να τον ¨προστατέψει¨, έτοιμος ήταν να καλέσει τον εισαγγελέα για να γλυτώσει τη χώρα από τον Τσίπρα και την επερχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Άλλο είναι να κάνεις  κριτική και σάτιρα, έστω ακραία, και άλλο να επιτίθεσαι στο ΚΚΕ και στο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς μάλιστα να έχεις να προτείνεις και κάτι εναλλακτικό.
Εγώ θα έλεγα σαν απάντηση σε όλα αυτά: δε μας χέζεις ρε Τζίμη!

ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΡΕΚΛΑΣ

 

 

Ο Μίμης της καρδιάς μας και ο ήρωας των δύσκολων καιρών, φυσικά και δεν πλευρίζει το ΣΥΡΙΖΑ για να κάτσει και στα επόμενα έδρανα της βουλής. Αυτά που λέγονται είναι κακόβουλα σχόλια, αφού ο Μίμης πάντα ήταν ανιδιοτελής και ό,τι λέει  κάνει και σκέφτεται είναι αποκλειστικά και μόνο για το καλό του λαού. Αν δεν ήταν έτσι στο ΠΑΣΟΚ  θα πήγαινε; 

 

ΞΕΡΕΙ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Αυτός ο λαός που έβγαλε δήμαρχο στη Στυλίδα το Γκλέτσο, με ποσοστό 68% από την πρώτη Κυριακή, θα νιώθει περήφανος που ο εκλεκτός του βλέπει στο πρόσωπο του Σαμαρά ένα πρωθυπουργό που ¨ξέρει καλά τη δουλειά!¨
Ο τύπος είναι άπαιχτος, αφού από φίλος του ΚΚΕ δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να μεταπηδήσει άνετα στη δεξιά του Σαμαρά.
Θα έλεγα πως η ¨ΤΕΛΕΙΑ¨, το κόμμα που λέει ότι ίδρυσε, στις εκλογές θα πέσει σε κώμα αφού δεν πρόκειται να συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσοστό για να μπει στη βουλή.
Με τούτο το λαό όμως δεν μπορείς να στοιχηματίζεις για τίποτα όταν εκλέγει δήμαρχους σαν τον προαναφερόμενο και τον Ψινάκη και, με βάση τις δημοσκοπήσεις, στέλνει στη βουλή τον κυρ Σταύρο τον τσουτσουλομύτη.

ΓΙΑ ΦΤΥΣΙΜΟ

Τότε που μια συνέντευξη από τον αρχηγό της ναζιστικής οργάνωσης θεωρούνταν δημοσιογραφική επιτυχία, ο λατρεμένος δημοσιογράφος του μεγάλου καναλιού, με το ύφος και το στυλάκι του ασυμβίβαστου και του αντικαθεστωτικού,  μας  σέρβιρε σε φανταχτερό περιτύλιγμα τις ιδέες ενός αδίστακτου φασίστα.

Τώρα, πάλι με το ίδιο υφάκι, μας πλασάρεται σαν ο αναμορφωτής της πολιτικής ζωής μέσα από το μόρφωμα που ίδρυσε και ηγείται και που το είπε ποτάμι.

Να μην τον αδικήσουμε όμως και να πούμε ότι ο ίδιος τη μόνη ευθύνη που φέρνει είναι ότι ίδρυσε αυτό το κόμμα  και μας το πρόσφερε  με μπόλικη ανατρεπτική σάλτσα μέσα από ιδέες και θεωρίες που η μια κονταροχτυπιέται με την άλλη. Το αν αυτές τις παπαριές τις χάψει ο λαός  και  οι δημοσκοπήσεις επαληθευτούν, στέλνοντάς τον στη βουλή με αυτό το ποσοστό, είμαστε για φτύσιμο!

ΜΑΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Ο Σταύρος με τον Πέτρο σε χαλαρή συζήτηση, πριν  μπουν στα σοβαρά, εκπονώντας σχέδια για το πώς θα σώσουν τη χώρα από την διαφαινόμενη επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν βάζαμε και ήχο στην εικόνα αυτός θα ήταν το δημώδες ¨μας πήρε το ποτάμι μας πήρε ο ποταμός¨.