ΚΑΘΕ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

Η Θεανώ Φωτίου είπε ότι ηγέτες σαν τον Τσίπρα βγαίνουν κάθε εκατό χρόνια.

Εντάξει, λίγο υπερβολικό το βρίσκω για το χρόνο που ειπώθηκε αφού ακόμα δεν είδαμε τα αποτελέσματα της συμφωνίας και τι επιπτώσεις θα έχει για το λαό και τη χώρα αν και όταν αυτή επιτευχθεί.

Μπορείς φυσικά να διαφωνήσεις με το λεχθέν από την κ. Φωτίου αλλά αυτό είναι άποψή της και μένει να αποδειχτεί.

Μπορείς και να το αποδώσεις σε κολακεία, αλλά κρίνοντας τον άνθρωπο κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσες να το υποστηρίξεις σοβαρά.

Εγώ πάντως με το που πληροφορήθηκα το παραπάνω εγκωμιαστικό για τον Τσίπρα σκέφτηκα να έβγαινε κάποιος από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και να έλεγε ότι ηγέτες σαν το Γιωργάκη Παπανδρέου βγαίνουν κάθε εκατό χρόνια. Θα γέλαγε και το παρδαλό κατσίκι και αυτόν που θα το είχε εκστομίσει θα τον έστελναν για ανάλυση αίματος και ούρων και στη συνέχεια για αξονική τομογραφία για να διαπιστώσουν  την κατάσταση της υγείας του.

Το ότι όμως δεν βγήκε κανένας να υποστηρίξει κάτι τέτοιο, όχι φυσικά για τον προβληματικό ΓΑΠ, για κανέναν από τους προηγούμενους που κυβέρνησαν τελευταία τη χώρα, έστω και σαν κολακεία, αυτό από μόνο του κάτι έχει να μας πει.

Η ΕΡΤ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ

Μετά από δυο χρόνια η ΕΡΤ και πάλι στον τηλεοπτικό αέρα κι αν δεν είσαι από κείνους, που ενώ ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, δεν δάκρυσαν από συγκίνηση, θα πρέπει να ανήκεις στην κατηγορία των ανθρώπων που βάζουν τη λογική μπροστά από το συναίσθημα και πολύ θάθελα να σου μοιάζω αλλά δεν μου βγαίνει…

Ίσως να φταίει γιαυτό και το γεγονός ότι με την κυβέρνηση Μητσοτάκη το ΄92-΄93 ήμουν απολυμένος από τις αστικές συγκοινωνίες (ΕΑΣ) όπου ύστερα από αγώνα 18 μηνών επανήλθαμε πανηγυρικά στη δουλειά μας όταν το ΠΑΣΟΚ με τον Αντρέα κέρδισε τις εκλογές και τήρησε την υπόσχεσή του για επαναπρόσληψή μας, όπως τώρα, καλή ώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ τήρησε την προεκλογική του υπόσχεση απέναντι στους απολυμένους της ΕΡΤ.

Το θέμα είναι πως ούτε τότε είχαμε συγκοινωνίες που να εξυπηρετούν το λαό ούτε πριν το κλείσιμο από το Σαμαρά είχαμε δημόσια τηλεόραση που να μας αντιπροσωπεύει χωρίς να προσβάλει την αισθητική μας. Για τα χάλια όμως τόσο των συγκοινωνιών όσο και της ΕΡΤ οι μόνοι που δεν είχαν καμιά ευθύνη ήταν οι εργαζόμενοι που ενώ εκείνοι μάτωναν για να προσφέρουν έργο οι διοικούντες απολάμβαναν τους παχυλούς τους μισθούς και εισέπρατταν κάτω από το τραπέζι τις μίζες από τις προμήθειες υλικού και την ανάθεση έργου στους κολλητούς…

Να ελπίσουμε και να ευχηθούμε μια καλύτερη συνέχεια της ΕΡΤ τώρα με την κυβέρνηση της ¨πρώτη φορά αριστερά¨ και να μη ξαναδούμε κομματικά φερέφωνα που αντί να μεταδίδουν ειδήσεις να λένε την προσωπική-κομματική τους άποψη.

Τώρα, θα μου πεις, με ένα ταγματάρχη επικεφαλής μπορείς να ελπίζεις σε κάτι καλύτερο;

Μπορείς. Οι άνθρωποι αλλάζουν μετά από την απόκτηση εμπειριών και συνήθως γίνονται καλύτεροι.

Όχι όλοι οι άνθρωποι, οι περισσότεροι.

Αν η εμπειρία άλλαζε όλους ώστε να γίνουν καλύτεροι θα είχε αλλάξει κι ο Σόιμπλε, που μετά από τις σφαίρες που δέχτηκε και τον άφησαν ανάπηρο δεν μου δείχνει να έγινε καλύτερος…

ΜΠΑΜΠΗΣ:ΟΠΩΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΣ!

Τώρα βέβαια γενίτσαροι σε αυτό τον τόπο είναι και ήταν πολλοί, όμως για να μη μπερδεύουμε τα μυαλά των μικρών παιδιών,αλλά και όσων μεγάλων δεν γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει γενίτσαρος, παραθέτω σαν πρόχειρο δείγμα το Μπάμπη του ΣΚΑΪ.

ΔυΝαΤή ΑΚΥΡΩΣΗ

Τελικά οι έντονες διαμαρτυρίες βουλευτών και στελεχών της κυβέρνησης ακύρωσαν το διορισμό της Έλενας Παναρίτη στο ΔΝΤ.

Μακάρι οι ίδιες αντιρρήσεις να είχαν εκδηλωθεί με την ίδια μαχητικότητα και για το διορισμό του Λάμπη Ταγματάρχη στην ΕΡΤ. Φαίνεται όμως πως όλοι αυτοί, που μέχρι και υπογραφές μάζεψαν για να αποτρέψουν αυτό το διορισμό, δεν θεωρούν τόσο σπουδαίο το ποιος προΐσταται της δημόσιας τηλεόρασης όσο το ποιος θα μας εκπροσωπεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Εκτός και πιστεύουν ότι ένας ταγματάρχης με αυτό το βιογραφικό είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται η ΕΡΤ σήμερα, με την κυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστερά, οπότε όλα καλά.

Η αντίδραση αυτή, όμως, στελεχών και βουλευτών πρέπει να μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι  κανένα αντιδραστικό μέτρο και καμιά αντιλαϊκή συμφωνία δεν πρόκειται να περάσει, αν και εφόσον επιχειρηθεί κάτι τέτοιο…

Καλό μήνα.

...ΚΙ ΕΣΥ ΚΙ Ο ΓΡΥΛΟΣ ΣΟΥ!

Υπάρχουν ορισμένοι που με τη συμπεριφορά τους απέναντι στους άλλους σε κάνουν να συμπαθείς ανθρώπους που αν δεν τους αντιπαθούσες είναι σίγουρο ότι ποτέ δεν θα τους συμπαθούσες.

Θα έλεγα ότι ένας από αυτούς που έχουν αυτό το ¨χάρισμα¨ είναι η Λιάνα Κανέλλη αλλά αυτό είναι παλιό και το προσπερνάω για να πω ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου κοντεύει να την φτάσει και αν συνεχίσει να πορεύεται με αυτό τον τρόπο σίγουρα θα την ξεπεράσει.

Αφήνω την ιστορία του βενζινάδικου, που όλο και κάτι θα έγινε, για να φτάσω στη στάση της απέναντι στο μεγαλομπάτσο έξω από τη βουλή και να καταλήξω στο πρόσφατο με το Λάμπη Ταγματάρχη.

Για όσους παρακολούθησαν αυτή την ¨ανάκριση¨  του εν λόγω, προκειμένου να του δοθεί το χρίσμα του διευθύνοντος την ΕΡΤ, σίγουρα θα θαύμασαν την υπομονή του και θα τον λυπήθηκαν  όταν τον είδαν να καταρρέει μετά τις πολύωρες ερωτοαπαντήσεις.

Και βέβαια δεν με βρίσκει σύμφωνο  η επιλογή του Λάμπη Ταγματάρχη από το ΣΥΡΙΖΑ στην κομβική αυτή θέση της δημόσιας τηλεόρασης και είναι να απορείς για το πώς και ποιοι μεσολάβησαν για να γίνει κάτι τέτοιο. Έγινε όμως, και ενώ οι απορίες των μελών και φίλων του ΣΥΡΙΖΑ για αυτή την επιλογή παραμένουν, οι ίδιες απορίες παραμένουν για το πώς η πανέξυπνη Ζωή δεν βλέπει ότι με αυτό τον, σε στυλ ανακριτή, τρόπο παρέμβασης στα δημόσια πράγματα γίνεται αντιπαθητική και σε ανθρώπους που μέχρι χτες έπιναν νερό στο όνομά της.

Να ομολογήσω ότι αν ήμουν στη θέση του Ταγματάρχη τέτοιο μαρτύριο δεν θα το άντεχα και θα σηκωνόμουν να φύγω εκστομίζοντας τη φράση από το γνωστό ανέκδοτο: ΡΕ ΑΝΤΕ ΓΑΜ@ΣΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΚΙ Ο ΓΡΥΛΟΣ ΣΟΥ!

Για να το πεις όμως αυτό δεν φτάνει να είσαι ταγματάρχης, χρειάζονται κι άλλα προσόντα…

ΘΑ ΗΘΕΛΑ

Θα ήθελα στο στόμα μου βοδιού να είχα γλώσσα

 να μην μπορούσα να μιλώ κι ας έβλεπα άλλα τόσα

Να ήταν το κεφάλι μου ξερό σαν κολοκύθι

 και την καρδιά ενός λαγού να είχα μες τα στήθη

Η λεβεντιά μου νάτανε της γης ένα χορτάρι

να μην μπορεί ν΄ αντισταθεί σε κανενός ποδάρι

      Θα ήθελα να μούλειπε το αίσθημα τ΄ αντρίκιο

      για να δοξάζω ολημερίς του ισχυρού το δίκιο

     Νάχα  μια μέση θάθελα  να κάνει τεμενάδες

     στα δύο να διπλώνετε μπροστά στους αφεντάδες

Θα ήθελα-θα ήθελα αυτά και τόσα άλλα

μα ένα ακόμα θάθελα προτού να βάλω παύλα:

αν τέτοιος θα γεννιόμουνα -το λέω κι υπογράφω-

θα ήθελα απ΄την κούνια μου να μ΄έβαζαν στον τάφο!

ΥΓ: Έτσι, για εκτόνωση, για να μη πάρω τη ντουντούκα και βγω στους δρόμους, γράφω αυτούς τους στίχους με την κρυφή ελπίδα να τους μελοποιήσει ο Μίκης και να τους τραγουδήσει ο Σάκης.

ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ…

Μετά από το ¨άγιο φως¨, το ποίο υποδεχτήκαμε με τιμές αρχηγού κράτους, σειρά είχαν τα λείψανα της αγίας Βαρβάρας στα οποία αποδώσαμε τις ίδιες τιμές και κάτι παραπάνω, επειδή εδώ πρόκειται για αρχηγό χειροπιαστό που μάλιστα κάνει και θαύματα γιαυτό και εκθέσαμε τα ιερά κόκαλα σε λαϊκό προσκύνημα.

Από την πρώτη μέρα πλήθος κόσμου από όλη τη χώρα συνωστίζεται σε μια ατέλειωτη ουρά προκειμένου να προσκυνήσει, σαν ένδειξη πίστης, και στη συνέχεια να λάβει το θαύμα από τα άγια λείψανα.  Προγραμματίζεται να γίνει και περιφορά των λειψάνων και στο αντικαρκινικό νοσοκομείο ¨Άγιος Σάββας¨ ώστε όσα νοσήματα δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν οι γιατροί να τα θεραπεύσει η χάρη της αγίας Βαρβάρας.

Με πρώτη ματιά, για κάποιους δύσπιστους, το πράμα φαντάζει γελοίο αλλά δεν είναι, γατί διαφορετικά θα έπρεπε να θεωρήσουμε  γελοίους και αυτούς που έφεραν τα λείψανα και όσους τα προσκυνούν.

Αυτό που εντυπωσιάζει στην όλη ιστορία είναι η ανικανότητα τόσων κυβερνήσεων που πέρασαν από τούτο τον τόπο εδώ και χίλια χρόνια και καμιά δεν κατάφερε να φέρει τα λείψανα της αγίας για λαϊκό προσκύνημα.

Άλλη μια πρωτιά για την κυβέρνηση της αριστεράς και μπράβο της.

Αυτά να τα βλέπει ο Σαμαράς που παρόλο ότι σε κάθε βήμα που έκανε είχε δίπλα του και την παναγία δεν κατάφερε όχι μόνο να βγάλει τη χώρα  από το μνημόνιο αλλά ούτε καν τα λείψανα της αγίας Βαρβάρας να φέρει στη χώρα.

Τώρα η πατρίδα μας διαθέτει τρεις αρχηγούς. Το άγιο φως τα λείψανα της αγίας Βαρβάρας και τον Παυλόπουλο.

Απομένει να φτιάξουμε και κράτος, γιατί αυτό που έχουμε μοιάζει με μπουρδέλο!